ยั่วรักสามีนิตินัย บทที่ 41
โบนัสเก็บความสงสัยนั้นไว้ก่อน เพราะถ้าถามพนักงานมากไปกว่านี้ เดี๋ยวพนักงานจะคิดว่าเธอเป็นสต๊อกเกอร์
ออกไปได้หลายนาทีโบนัสก็กลับเข้ามา ใจจริงก็อยากจะหายไปเลย แต่มันก็เป็นงานเลี้ยงส่งเพื่อนไปเรียนต่อต่างประเทศ อีกกี่ปีไม่รู้จะได้เจอกัน คิดแบบนั้นก็รู้สึกใจหาย ถึงแม้เรียนจบมาทั้งสองก็ยังคงติดต่อกันตลอด
"เพื่อนเราคนที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่อนุบาลใช่ไหมเนี่ย"
"คุณตาจำได้ด้วยเหรอคะ"
"ทำไมตาจะจำไม่ได้ล่ะ ก็เรามีเพื่อนแค่คนเดียว ช่วงหลังไม่เห็นพามาเที่ยวที่บ้านเลย"
"คุณตาอย่าพูดเสียงดังไปนะคะ" เจ้าขากระซิบพูดเบาๆ เรื่องนี้เธอยังไม่ได้พูดกับคุณตา
"มีอะไรเหรอ" พิศาลกระซิบถามกลับเล่นกับหลานสาวบ้าง
"เจ้าขาฝากงานให้เพื่อนทำในบริษัทค่ะ"
"แล้วมันลับลมคมในตรงไหน" เห็นว่าหลานสาวกระซิบพูดเหมือนว่ามันเป็นความลับ แต่เจ้าขาก็ไม่ได้บอกคุณตาว่าทำไม
"คุณปู่จะไปส่งเจ้าขากี่วัน
