ยั่วรักสามีนิตินัย บทที่ 53
"คุณจะพาฉันไปพักเพนท์เฮ้าส์ได้ยังไง ได้ยินมาว่าคุณพักอยู่กับ.." ถ้าเอ่ยถึงผู้หญิงคนนั้นอีกเดี๋ยวก็จะมาว่าให้ หญิงสาวก็เลยหยุดคำพูดของตัวเองไว้แค่นี้
"ไม่ได้พักอยู่ห้องเดียวกันสักหน่อย" เขารู้ว่าเรื่องนี้ต้องมีคนไปพูดแน่
เขาไม่ได้พักอยู่ด้วยกันเหรอ ใจชื้นขึ้นมาบ้างนิดหน่อย แต่พอ คิดถึงอะไรต่อมิอะไรมันก็ทำให้หัวใจอ่อนล้าลงอีกครั้ง
"ขึ้นรถ" เดินมาถึงรถกวินก็ได้เปิดให้เธอขึ้นไปนั่ง
"แล้วงานเลี้ยงล่ะ"
"ก็ปล่อยให้พวกเขาสนุกกันไป"
"แต่ในงานฉันเห็นมีคุณณดลด้วยนะ"
"ณดลแล้วทำไม"
"ก็เป็นโอกาสที่คุณจะได้คุยงานต่อไงคะ"
"เรื่องนั้นเดี๋ยวผมจัดการเอง"
"คุณรู้ไหมที่ฉันทุ่มเทเพราะอยากให้คุณได้งานนี้ เพื่อเป็นการขอบคุณที่คุณช่วย"
"ถ้าอยากขอบคุณ อยู่นิ่งๆ ไม่ต้องทำอะไร ขึ้นไปพูดแบบนั้นไม่เห็นเหรอว่าสายตาคนมองขนาดไหน" ชายหนุ่มโน้มลำตัวลงไปพูดใกล้หญิงสาวที่นั่งอยู่เบาะข้า
