ตอนที่ 46
“แม่ไปแล้วนะญะญ๋า...”
นับดาวเป็นคนสุดท้ายที่เดินออกจากห้องหอไป หลังจากอวยพรให้คู่บ่าวสาวเสร็จเรียบร้อยแล้ว
มินรญาน้ำตาไหลพรากวิ่งลงจากเตียงไปโอบกอดร่างของมารดาราวกับขวัญเสีย
“คุณแม่... อยู่กับญะญ๋าก่อนไม่ได้หรือคะ”
นับดาวปรายตามองลูกเขยที่นั่งหน้าตาไร้ความรู้สึกอยู่บนเตียงแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาจ้องหน้าบุตรสาวของตัวเองอีกครั้ง
“หนูแต่งงานแล้วนะญะญ๋า หนูต้องเป็นผู้ใหญ่ได้แล้ว”
“แต่ญะญ๋ากลัว...”
ทั้งๆ ที่ทำใจเตรียมเอาไว้แล้ว แต่สุดท้ายแล้วพอถึงเวลาเข้าจริงๆ หล่อนก็อดหวาดหวั่นไม่ได้
“ไม่มีอะไรน่ากลัว วันนี้คือวันที่หนูต้องมีความสุขที่สุดรู้ไหมญะญ๋า ดังนั้นอย่าร้องไห้นะ”
นับดาวมองหน้าบุตรสาวอีกครั้ง ก่อนจะตัดสินใจเดินออกไปจากห้องหอ มินรญาผวาจะตามออกไป แต่ก็ถูกเสียงกระด้างหยุดเอาไว้เสียก่อน
“จะไปไหน”
“คือ...” มินรญาค่อยๆ หมุนร่างที่สั่นสะท้านของตัวเองกลับมาเผชิญหน้ากับม
