ตอนที่ 92
เจอรัลด์เปิดประตูห้องนอนของพี่ชายใหญ่เข้ามาแล้วก็ต้องเบ้หน้าหนีเมื่อกลิ่นแอลกอฮอล์ลอยฟุ้งมาเข้าจมูกอย่างรุนแรง
“ถึงพี่ดีเลียนจะลงไปนอนแช่อยู่ในขวดเหล้า แต่ทุกอย่างมันก็คงไม่มีทางคลี่คลายได้หากพี่ดีเลียนไม่ยอมไปปรับความเข้าใจกับญะญ๋า”
คำพูดของน้องชายคนสุดท้องทำให้ดีเลียนจ้องเบ้หน้าแค่นเยาะหยันออกมา
“นายควรจะดีใจไม่ใช่หรือเจอรัลด์ ที่ตอนนี้พี่กับแม่นั่น... ผู้หญิงที่นายรักกำลังมีปัญหากัน”
เจอรัลด์ขบกรามแน่น พลางเดินมาหยุดจ้องหน้าพี่ชายเขม็ง
“ถึงผมจะรักญะญ๋า แต่ผมก็ไม่เคยคิดแบบนั้นกับพี่ชายของตัวเอง ความจริงผมเป็นคนยังไงพี่ดีเลียนน่าจะรู้ดีที่สุดนะครับ”
สิ่งที่น้องชายพูดออกมาทำให้ดีเลียนอดละอายใจไม่ได้ที่คิดแบบนั้นกับเจอรัลด์ ชายหนุ่มผู้เป็นพี่ชายวางแก้วเหล้า จากนั้นจึงสบประสานสายตากับน้องชาย
“พี่ขอโทษที่พูดแบบนั้นออกไป ใช่... พี่รู้ดีว่านายไม่มีทางคิดแบบนั้นได้ เราเป็นพี่
