ตอนที่ 112
“ทำไมต้องคอยหลบหน้าฉันด้วย”
เจอรัลด์ที่ดักรอหญิงสาวอยู่รีบคว้ามือบางเอาไว้ทันทีก่อนที่เจ้าหล่อนจะเดินผ่านไป
ญาดามินทร์อุทานด้วยความตกใจ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความน้อยใจเมื่อเห็นเจ้าของฝ่ามืออุ่นจัดที่กุมข้อมือของตัวเองอยู่
“ปล่อยค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”
หญิงสาวพยายามบิดข้อมือของตัวเองให้หลุดจากพันธนาการของผู้ชายหล่อลากไส้ตรงหน้า แต่ยิ่งหล่อนดิ้นรนคนตัวโตก็ยิ่งบีบแน่นขึ้น และสุดท้ายก็กระชากร่างของหล่อนเข้าไปกอดรัดเอาไว้ในอ้อมแขนกำยำอย่างเผด็จการ เอาแต่ใจ
“ปล่อยนะคะอย่าทำแบบนี้”
เจอรัลด์แค่นยิ้มและก้มหน้าต่ำลงไปหา กลิ่นหอมอ่อนๆ จากกายสาวที่เขาคือเจ้าของแต่เพียงผู้เดียวทำให้ร้อนในกายของเขาร้อนระอุ
“ฉันเคยทำกับเธอมากกว่านี้อีก หรือว่าลืมไปแล้วล่ะ”
ช่วงเวลาอัปยศอดสูในโรงแรมม่านรูดที่หล่อนถูกเจอรัลด์ขืนใจเอาอย่างป่าเถื่อนกลับมามีอิทธิพลต่อความรู้สึกของญาดามินทร์รุนแรงอีกครั้ง
