ตอนที่ 108
“จะไปไหนล่ะ”
เจอรัลด์ใช้มือข้างที่ปกติไร้ผ้าพันแผลคว้าข้อมือกลมกลึงของญาดามินทร์เอาไว้ทันทีเมื่อเห็นหล่อนเก็บของและทำท่าจะเดินหนีไป
หญิงสาวเม้มปากเป็นเส้นตรงก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ฉันทำแผลให้คุณเสร็จแล้ว ก็หมดหน้าที่ของฉันแล้วค่ะ”
“ยังไม่หมดหรอก เธอไม่เห็นหรือไงว่าฉันเจ็บแผลมาก ในเมื่อเธอเป็นพยาบาลก็ต้องดูแลคนเจ็บสิ”
คำพูดของเจอรัลด์ทำเอาป้าแอ๊บบี้ที่อยู่ร่วมในเหตุการณ์อดอมยิ้มออกมาไม่ได้ เมื่อเห็นเจอรัลด์มองเจ้านายสาวของตัวเองด้วยสายตาที่เปลี่ยนแปลงไป จากที่เคยเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ตอนนี้กลับระยิบวิบวาวเต็มไปด้วยความหมาย
ญาดามินทร์เม้มปากอีกครั้ง จากนั้นก็ตัดสินใจบิดข้อมือของตัวเองออกจากการเกาะกุมของคนตัวโต และหันไปเผชิญหน้า
“คุณเจอรัลด์คงจะจำคนผิดซะแล้วล่ะค่ะ เพราะคนที่จบพยาบาลมาจริงๆ คือพี่ญะญ๋าผู้หญิงที่คุณรัก ไม่ใช่ฉัน”
แล้วญาดามินทร์ก็เดินออกไปโด
