“ค่ะ”
รถที่แล่นอยู่ถูกคนขับหมุนพวงมาลัยให้จอดสนิทที่ข้างทาง ก่อนที่เขาจะหันขวับมาจ้องหน้าหล่อนด้วยสายตาดุดัน
“เลิกงอน เลิกน้อยใจเสียทีเถอะ เพราะถึงยังไงพี่ก็ไม่ยอมหย่าให้หอมเด็ดขาด เราจะต้องอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต”
“ทั้งๆ ที่ไม่ได้รักกันอย่างนั้นเหรอคะ”
นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มไหววูบ ก่อนจะมืดดำเช่นเดิม “แน่ใจหรือว่าหอมไม่ได้รักพี่น่ะ”
คนตัวเล็กเบิกตากว้างตกใจ ก่อนจะรีบแก้ตัวพัลวัน “หอม... หอมไม่ได้รักพี่เนลสักหน่อย”
“แต่คุณอรณีบอกว่าหอมรักพี่”
“ไม่... ไม่ใช่”
เนโลคลิสรั้งร่างเล็กที่พยายามหนีไปจนชนกับประตูรถเข้ามาหา แล้วก้มหน้าต่ำลงไปใกล้ “ปฏิเสธเสียงสั่นจัง ไม่เห็นเหมือนตอนเถียงพี่เลย”
เขาหัวเราะอย่างขบขัน ก่อนจะก้มลงจูบปากอิ่มอย่างอดใจไม่ไหว วินาทีแรกเข็มหอมขัดขืน แต่หลังจากนั้นหล่อนก็ตอบสนองรสรักจากสามีอย่างกระตือรือร้นจนน่าพิศวง เนโลคลิสร่ำๆ อยากจะเปลี่ยนรถยนต์ให้เป็นเตียงนอนให้รู้
