สองวันต่อมา เข็มหอมก็ต้องเปิดบ้านต้อนรับแขกหนุ่มที่มาเยือนกะหันทัน กวิน ชัชวาลกุล คือเพื่อนชายที่หล่อนรู้จักเมื่อตอนที่เดินทางไปพักผ่อนที่เกาะเสม็ดกับกลุ่มเพื่อน แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าวันนี้เขาจะมาหาถึงที่แบบนี้
“สวัสดีครับคุณหอม เราไม่ได้เจอกันมาเกือบจะสี่เดือนแล้ว แต่คุณหอมก็ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะครับ”
“เอ่อ สวัสดีค่ะ คุณกวิน เชิญนั่งก่อนค่ะ”
เข็มหอมมีทีท่ากระอักกระอ่วนใจอย่างเห็นได้ชัด หล่อนแอบลอบมองขึ้นไปชั้นบนบ่อยๆ และก็ภาวนาในใจขอให้เนโลคลิสอย่าพึ่งอาบน้ำเสร็จตอนนี้เลย
“ขอบคุณครับ” กวินกล่าวขอบคุณ พร้อมกับทรุดตัวลงนั่ง สายตามองหญิงสาวตรงหน้าไม่วางตา
“ที่นี่น่าอยู่มากเลยนะครับ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคฤหาสน์โบราณแบบนี้ใจกลางกรุงด้วย”
“อ้อ ที่นี่เคยเป็นคฤหาสน์ของคุณย่าน่ะค่ะ” หล่อนตอบแบบสงวนท่าทีและก็ภาวนาให้กวินเลือกที่จะกลับออกไปเสียที
ชายหนุ่มระบายยิ้ม นัยน์ตาแพรวพราว “คุณหอมอยู่ที่นี่
