“หอม... กินยาก่อนนะ ไข้จะได้ลง”
“คะ...?” คนตัวเล็กพยายามจะลืมตา แต่ลืมไม่ขึ้น
“กินยาก่อน ตัวร้อนมากเลยรู้ไหมเนี่ย” น้ำเสียงเข้มเต็มไปด้วยความห่วงใย ขณะช้อนใต้ท้ายทอยเล็กขึ้นเพื่อให้หล่อนลุกขึ้นนั่งและกินยา
“ดื่มน้ำด้วยครับ ดื่มเยอะๆ นะ”
เขาหันไปหยิบแก้วน้ำมาจ่อที่กลีบปากอิ่มที่แดงจัดกว่าปกติ คงเพราะพิษไข้ถึงทำให้มันแดงมากขนาดนี้ เนโลคลิสคิดอย่างเป็นห่วง
“แล้วนอนซะนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็หายแล้ว”
ร่างของเข็มหอมถูกขยับให้นอนราบลงไปอีกครั้ง มือใหญ่ดึงผ้าห่มมาคลุมกายให้จนมิดถึงลำคอ
“ดีขึ้นไหมหอม”
คนตัวเล็กส่ายหน้าไปมา “หอมหนาวค่ะพี่เนล... หนาวเหมือนกับมีน้ำแข็งมาอยู่ในตัว” คนพูดปากคอสั่น พลางขดตัวยิ่งขึ้น
“เดี๋ยวพี่ไปเอาผ้าห่มมาให้อีกผืนนะ”
เขากำลังจะไป แต่ถูกมือเล็กรั้งแขนเอาไว้
“แค่พี่เนลกอดหอมก็พอค่ะ”
ดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความอ่อนล้าของเข็มหอมทำให้เขารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก
เลื
