รถคันงามที่มีผู้โดยสารนั่งอยู่ภายในนั้นคือเข็มหอม ซาเวลลาสภรรยาของเขา เคลื่อนออกห่างจากดาร์กอน คาสเทลโลไปช้าๆ จนในที่สุดก็หายวับไปจากสายตา
เนโลคลิสถอนใจเบาๆ หันหน้ากลับเข้ามาด้านในอาคารอีกครั้ง และก็พบว่ามาริออสยืนกอดอกมองอยู่
“พี่เนลแน่ใจหรือครับว่าตัดสินใจถูกต้องแล้ว”
“พี่ว่านี่มันถูกต้องที่สุดแล้วล่ะ” เนโลคลิสตอบน้องชาย ขณะเดินมานั่งที่โซฟา
“พี่ตามใจหอม ในเมื่อเธออยากกลับพี่ก็ไม่ขัดข้อง”
“ผู้หญิงปากไม่ตรงกับใจนักหรอกครับ ผมเห็นสายตาเมียของพี่แดงช้ำเชียว คงแอบร้องไห้มาอย่างหนัก”
เนโลคลิสยิ้มบางๆ และเลือกที่จะไม่พูดเรื่องของตัวเองอีก ดังนั้นหัวข้อสนทนาจึงถูกเปลี่ยน
“เมื่อวานนายไปบ้านคุณเพอร์ซูสทำไมหรือ มาร์ซ”
“ผม...” เมื่อถูกถามขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย มาริออสที่เคยพูดคล่องก็อึกอักจนผิดสังเกต
“ท่าทางนายแปลกๆ นะ ตั้งแต่น้องแพทหายหน้าหายตาไปน่ะ”
“ไม่เกี่ยวอะไรกับแม่นั่นสักหน่อยครั
