“ฉัน...”
“ผมได้ยินว่าคุณเรียกชื่อเล่นของผม”
เขายิ้มร้ายกาจ ก่อนจะมองเลยหล่อนไปหยุดที่หัวหน้า และนั่นก็ยิ่งทำให้ความมั่นใจของหล่อนลดฮวบลงจนถึงขั้นติดลบเลยทีเดียว
“สวัสดีครับ คุณอลงกรณ์”
“สวัสดีครับ คุณเนโลคลิส เชิญเข้าห้องรับรองก่อนครับ”
ร่างสูงใหญ่สง่างามเดินผ่านหล่อนไปอย่างไม่ไยดีเพื่อเข้าไปด้านใน เข็มหอมรู้สึกราวกับถูกชกจนเมาหมัด
นี่มันอะไรกัน?
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของหล่อนกันแน่?
ไม่มีคำตอบใดดังกลับมาให้ได้ยินอีก มีเพียงแค่ความรู้สึกอ่อนแอที่ทวีความรุนแรงขึ้นเท่านั้นที่ดังเปรี้ยงปร้างกังวานก้องอยู่ภายในใจ
หล่อนจะทำยังไงดี จะรับมือกับความเย็นชาของผู้ชายที่ตัวเองไม่เคยหยุดรักได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว ยังไงดี?!
เข็มหอมเดินขาสั่นกลับเข้ามานั่งหมดแรงที่โต๊ะทำงาน นันทิยาเห็นก็รีบวิ่งเข้ามาหา
“หอม... หุ้นส่วนของหัวหน้าหล่อมากกกกก”
นันทิยาเน้นก.เพิ่มอีกหลายตัวเพื่อให้คนฟังรู้ซึ่
