หล่อนชะงักค้าง หัวใจเหมือนถูกกดให้จมน้ำไม่มีผิด “เอ่อ... ดิฉัน... ไม่ทราบหรอกค่ะ”
หล่อนสังเกตเห็นไหล่กว้างที่อยู่ใต้ชุดสูทสีน้ำตาลเข้มไหวน้อยๆ ก่อนที่เขาจะยุติการสนทนา
ความเงียบกลืนกินบรรยากาศรอบตัวจนหมดสิ้น หล่อนอึดอัดและรู้สึกทรมานเหมือนกำลังจะหายใจไม่ออก จึงจำเป็นต้องเป็นฝ่ายทำลายความเงียบน่ากลัวนั้นขึ้นเสียเอง
“คุณเนโลคลิสสนใจโรงแรมของเราจริงๆ หรือคะ”
เขาไม่มองหล่อน แต่ตอบออกมาด้วยสุ่มเสียงเดิม “ก็ไม่เท่าไหร่ครับ ว่าแต่คุณถามทำไมหรือ”
“เอ่อ... ดิฉันก็แค่อยากรู้ว่าคุณจะซื้อหุ้นของโรงแรมจริงหรือเปล่าน่ะค่ะ”
คราวนี้ใบหน้าหล่อจัดเงยขึ้น และสบประสานสายตากับหล่อนนิ่งนาน และคราวนี้ก็เป็นหล่อนเองที่ต้องเป็นฝ่ายก้มหน้าหลบตา
“แล้วถ้าผมไม่ซื้อล่ะ คุณจะรู้สึกยังไง”
เข็มหอมนิ่งเงียบ ก่อนจะตอบออกไป “คงรู้สึกเหมือนถูกหลอกอีกครั้งมั้งคะ”
เสียงหัวเราะดังจากลำคอแกร่ง ก่อนที่เขาจะพูดออกมา “พูดเห
