ลมหายใจออกมาแรงๆ และอำนาจมืดในหัวใจก็ชนะทุกสิ้นทุกอย่าง เขาก้มหน้าต่ำลงไปหาอีกครั้ง คนตัวเล็กหลับตาปี๋เพราะหวาดกลัวต่อความป่าเถื่อนที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่มันกลับไม่เกิดขึ้น มีแต่สัมผัสแผ่วเบาจากริมฝีปากกระด้างเท่านั้น หล่อนลืมตาขึ้นมอง มองเขาด้วยความไม่เข้าใจ
“ถ้าเธอบอกว่าไม่ต้องการพี่คำเดียว... พี่จะปล่อยเธอไป...”
สิ่งที่หล่อนได้เห็นในดวงตาคมกริบในยามนี้ก็คือความหิวกระหายโหยหา แต่ไม่มีความชิงชังเหลืออยู่อีกแล้ว หัวใจสาวเต้นระรัว ความอ่อนโยนจากสายตาของชายที่ตัวเองหลงรักทำให้เรือนกายอ่อนระทวย ความกระหายที่มีต่อหัสบรรณค่อยๆ เบ่งบานครอบงำจิตใจมากขึ้นเรื่อยๆ
“พี่หัส...”
“บอกสิ... ว่าไม่ต้องการพี่ แล้วพี่จะหยุดทุกอย่าง...”
หล่อนควรจะหยุดเขาด้วยการปฏิเสธ ความจะผลักไสและรีบหนีไปจากความอัปยศที่เกิดขึ้น แต่คำพูดอ่อนโยน สายตาอันทรงอานุภาพของเขากลับผลักดันให้หล่อนถอยหลังตกลงไปในเหวสวาทได้อย่างง่า
