“นายจะสนใจไปทำไมเจอรัลด์ ในเมื่อนายกับญาดาไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว นี่คือสิ่งที่นายต้องการ จำไม่ได้หรือไง”
นั่นสิ... เขาจะไปสนใจทำไม เจอรัลด์ขบกรามแน่น หันหน้าหนีพี่ชาย พลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกล้ำ
“งั้นพี่ดีเลียนก็ไม่ต้องตอบผมหรอกครับ เพราะผมไม่ได้อยากรู้”
“นั่นนายจะไปไหน” เมื่อเห็นน้องชายจะเดินออกไปจากห้อง ดีเลียนก็อดทักท้วงไม่ได้
“ผมก็จะไปหาเรื่องสนุกๆ ทำ ตามประสาหนุ่มโสดน่ะสิครับ”
ถ้าทำได้ดีเลียนก็อยากจะซัดหน้าน้องชายสักหมัดสองหมัดให้หมอนี่เลิกบ้า เลิกปากแข็งเสียที
“ตามสบาย แต่ก่อนไป พี่มีอะไรบางอย่างจะบอกนาย”
เจอรัลด์หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับพี่ชายที่เดินมาหยุดด้านหลัง ความสูงที่ทัดเทียมกันทำให้สองดวงตาที่เหมือนกันราวกับฝาแฝดประสานกันนิ่ง
“วันนี้ญาดาเป็นลม”
หน้ากากเย็นชาแทบหลุดเมื่อได้ยินสิ่งที่ออกมาจากปากของพี่ชาย ความห่วงใยทำให้เขาเจ็บปวดจนแทบหลุดปากถามไถ่ออกไป แต่ความโอหังและศ
