หลังจากผ่านศึกสวาทเตียงสะเทือนอย่างต่อเนื่องยาวนานตลอดสองชั่วโมง เจอรัลด์ก็กกกอดเมียรักเอาไว้ในอ้อมแขนและหลับไปอย่างเปี่ยมสุข มารู้สึกตัวตื่นอีกทีก็ยามที่เสียงโทรศัพท์บ้านที่หัวเตียงดังกระหึ่มขึ้นนั่นแหละ
ชายหนุ่มยันกายลุกขึ้น และก็ได้เห็นความว่างเปล่าข้างตัวได้อย่างชัดเจน
“ญาดา... ญาดาอยู่ไหนครับ”
ใจจริงอยากจะไปตามหาญาดามินทร์ก่อน แต่เสียงโทรศัพท์ก็กรีดร้องไม่หยุด จนเขาต้องกระชากมันมาแนบหูและเค้นเสียงกระด้างถามออกไป
“ต้องการพูดกับใครครับ”
“ผมหัสบรรณเองครับ...”
พอรู้ว่าเป็นใคร เจอรัลด์ก็ระบายยิ้มออกมา
“คุณหัสบรรณนั่นเอง ไม่ได้คุยกันนานเลยนะครับ ไร่แสนสุขเป็นยังไงบ้าง”
“ช่วงนี้ผมยุ่งๆ น่ะครับ นี่ผมโทร.มากวนหรือเปล่าครับ”
“ไม่กวนหรอกครับ ว่าแต่คุณมีอะไรกับผมหรือว่ากับญาดาหรือเปล่าครับ”
ทางนู้นเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะตอบกลับมา
“คือว่าผมกำลังจะแต่งงานน่ะครับ เลยอยากเชิญคุณเจอรัลด์กับน้
