บทที่ 111

1219 Words

ชายหนุ่มเปิดลิ้นชักแล้วหยิบดินสออันใหม่ขึ้นมาส่งให้กับเธอ "แบบเดิมไม่มีเหรอ" หญิงสาวเดินเข้ามารับ และมองดูมันคือดินสอธรรมดาทั่วไปที่ซื้อได้ตามร้านสะดวกซื้อ "ไม่มี" "แบบนั้นคุณซื้อมาจากที่ไหน เดี๋ยวฉันจะซื้อมาแทนให้" เห็นสีหน้าเขาไม่ค่อยดีก็เลยคิดว่าคงเสียดายดินสอที่หายไป "ไม่แน่ใจว่าคุณแม่ซื้อมาจากที่ไหน" "อะไรนะ? คุณอาซื้อมาให้เหรอ" "ใช่ ท่านซื้อมาให้เมื่อตอนวันเกิด" แย่แล้ว..มันเป็นของขวัญวันเกิดที่แม่เขาซื้อให้ด้วยหรือเนี่ย "แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกก่อน" ถ้ารู้ว่านั่นเป็นดินสอที่มีคุณค่าทางจิตใจขนาดนั้นเธอคงไม่กล้ายืมมาหรอก ไม่ได้ยืมด้วยสิ แอบหยิบก่อนที่จะยืมด้วยซ้ำ ภูมิฐานไม่ได้พูดอะไร เพราะคิดว่าดินสอด้ามนั้นคงจะอยู่ในห้องนี้ ค่อยหาดูใหม่อีกทีแล้วกัน หญิงสาวนั่งวาดแบบและรายละเอียด ทุกอย่างเพื่อส่งให้กับแผนกตัดผัา งานของเธอไม่ได้มีแค่นี้ เพราะถ้าแบบแรกออกสู่ท้องตลาดแล้ว ก็ต้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD