เย็นวันเดียวกัน..
"ทำไมต้องซื้อของเยอะขนาดนี้" ญาณินทำความสะอาดห้องรอตอนที่คชาไปจ่ายตลาด แต่พอเห็นของที่เขาซื้อกลับมา เธอกลัวว่าเงินจะไม่พอใช้ เพราะกว่าจะหางานใหม่ได้
"ของในห้องนี้ไม่มีอะไรสักอย่าง" คชาซื้อของใช้ทุกอย่างที่จำเป็น ที่จริงอยู่เมืองนอกเขาก็ไม่ได้สะดวกสบายอะไรมากมาย เพราะต้องได้ทำเองเกือบทุกอย่าง สิ่งไหนที่คิดว่าต้องได้ใช้ก็เลยซื้อมาด้วย
"นายเคยอยู่เคยกินยังไงก็ทำเหมือนเดิมเถอะ" แต่ญาณินคิดว่าที่เขาซื้อมาเพราะมีเธอเพิ่มขึ้นมาอีกคน
"สักวันผมจะจัดงานแต่งให้คุณแบบยิ่งใหญ่ไม่ให้น้อยหน้าใครนะ" ชายหนุ่มล้วงเอาของสำคัญจากกระเป๋า แล้วเปิดมันออกมาให้เธอได้เห็น
"ไปเอามาจากไหน เหมือนของจริงมากเลย" พอคิดได้ว่าตัวเองพูดอะไรออกมา ดวงตางามก็ได้กรอกขึ้นไปมองคนตัวสูงแล้วส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับเขา ด้วยความปากไวไม่น่าพูดออกไปเลย
แต่เพชรเม็ดที่อยู่บนหัวแหวนก็เหมือนจริงมาก คิดอีกทีคงไม่ใช่หรอก
