"แต่ก่อนไม่เห็นเหลวไหลแบบนี้ ไหนบอกมหาลัยนี้ดีไง ทำไมเข้าเรียนแค่ไม่เท่าไรถึงได้เหลวไหลแล้วล่ะ.." ย่าหวงหลานชายมาก เพราะเขายังเด็ก
"อย่าลืมว่าหลานเราเป็นผู้ชายนะย่า" ส่วนปู่คิดว่าน่าจะเป็นห่วงอนาคตของผู้หญิงมากกว่า
"แล้วถ้าเด็กคนนั้นท้องจะทำยังไงล่ะปู่" พอคิดได้แบบนั้นย่าก็รีบลงมาข้างล่าง
"เดี๋ยว..ย่าจะไปไหน" ปู่รีบเดินตามภรรยาออกมา
"ร้านขายยาปิดหรือยังเนี่ย"
"ทำไมหรือย่า" แต่ก่อนทั้งสองเรียกกันพ่อ แม่ พอมีหลานก็เปลี่ยนสรรพนามมาเรียกกัน ปู่ ย่า เพื่อที่จะให้หลานเรียกตาม แต่พอหลานโตทั้งสองก็ยังคงเรียกกันแบบนี้มาเรื่อยๆ
"ก็จะไปซื้อยาคุมให้เด็กคนนั้นไง"
"เด็กเขาคงเตรียมกันมาแล้วมั้ง"
"ซื้อเผื่อไว้" เดินออกมาไม่ไกลก็เห็นร้านขายยา กำลังจะปิดแล้วด้วย
เช้าวันต่อมา..
"กรี๊ดดดด!!" ข้าวฟ่างตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนอนกอดร่างของใครบางคนอยู่ ที่กรี๊ดไม่ใช่เพราะกอดหรอก..แต่กรี๊ดเพราะตอนคลำ
