บทที่ 91

1282 Words

ญาณินนอนตัวแข็งทื่อไม่รู้จะแข็งยังไงแล้ว ไม่ใช่ว่ากลัวเขาจะทำอะไร เธอต่างหากที่ต้องพยายามห้ามความรู้สึกของตัวเอง เพราะแค่ได้ยินเสียงข้างห้องคราง หัวใจก็หวิวๆ แล้ว "ถ้าร้อนก็ไปอาบน้ำได้นะ" หญิงสาวสะดุ้ง เพราะอยู่ดีๆ เขาก็พูดขึ้นมา "นายมาเช่าห้องอยู่ที่นี่นานแล้วเหรอ" ไม่ใช่อะไรนะที่ถาม เพราะเขาต้องนอนฟังเสียงแบบนี้ทุกคืนหรือเปล่า "ก็ตั้งแต่กลับมาจากต่างประเทศ" คชาคิดว่าเธอต้องสงสัยเรื่องที่เจอเขาที่สนามบินแน่ แถมภาษาที่ใช้ ต้องเป็นคนที่เคยผ่านเมืองนอกเมืองนามา "ฉันยังไม่ได้ถามเลยว่านายไปทำอะไร แล้วทำไมนายถึงกลับมาทำงานเป็นรปภ." จริงๆ แล้วก็ไม่ใช่เวลาที่ต้องมาถามอะไรแบบนี้หรอก แค่ถามไปเพื่อกลบเสียงครางของข้างห้อง "มีเหตุสุดวิสัยนิดหน่อย ถ้าอยากจะรู้ก็จะเล่าให้ฟัง" ใบหน้าคมเงยขึ้นมองคนที่นอนอยู่ข้างๆ เรื่องนี้เขาไม่คิดจะโกหกเธอเลย เพียงแค่พ่อไม่ให้คนอื่นรู้ แต่ถ้าเธออยากรู้เขาก็จะบอก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD