กัลยารีบห้ามแม่ไว้ เพราะเธอรู้ดีว่าแม่ต้องห้ามหลานไม่ให้คุกเข่าแน่
"เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดผมผิดเองครับ"
อิฐยังคงนั่งจ้องมองหน้าเด็กหนุ่มที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าของเขาแบบใจเย็น
"คุณน้าครับ ผมยินดีรับผิดชอบเรื่องทั้งหมด"
"รับผิดชอบ?" อิฐแทบอยากจะขำออกมา ทำให้ลูกสาวของเขาเสียหายขนาดนี้ เพิ่งจะมาเอ่ยปากบอกว่ารับผิดชอบเนี่ยนะ
น้ำใจไม่ได้ห้ามสามี เพราะเรื่องนี้มันห้ามกันไม่ได้ ไม่ว่าสามีจะตัดสินใจยังไง เธอก็พร้อมจะรับฟังการตัดสินใจนั้น
น้ำหนาวค่อยๆ คุกเข่าลงข้างกายรชต เพื่อขอให้พ่อยกโทษให้กับสิ่งที่เธอได้ทำลงไปโดยพละการ
"หนาวลุกขึ้นดีกว่า ทำแบบนี้เดี๋ยวคุณก็เจ็บเข่า" ตัวเองคุกเข่าอยู่ก่อนแล้ว พอเห็นว่าเธอทำตามก็อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้
"ลุกขึ้นมาหาพ่อ" ขนาดรชตมาทีหลังยังเป็นห่วงเธอ ทำไมอิฐจะไม่ห่วงว่าลูกสาวตัวเองจะเจ็บเข่า
ทุกคนที่อยู่ในห้องนั้น แทบจะหายใจติดขัดเพราะลุ้นมาก ว่าทั้งสองคนจะช
