บทที่ 23

1321 Words

"อวดเก่ง!" มีอยู่คนเดียวในที่นี้ ที่ไม่ได้ชื่นชมสิ่งที่น้ำหนาวทำ พอพูดจบนาเดียก็เดินกระแทกเท้าหนีไป เพราะทนดูต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ไม่เชื่อหรอกว่าคนอะไรจะเก่งได้ซะทุกอย่างแบบนี้ น้ำหนาวว่ายน้ำไปหนึ่งรอบแล้วก็ว่ายกลับมาที่เดิมในเวลาที่รวดเร็ว สายตาทุกคนเอาแต่จับจ้องสิ่งที่เธอทำ เพราะไม่ใช่ว่าใครก็ทำได้ถ้าไม่ผ่านการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี และน้ำหนาวไม่ได้คิดว่าจะทำให้คนเห็นว่าเธอเก่ง ที่ทำไปเพราะเผลอ บวกกับความโมโหที่เห็นนาเดียทำเป็นสนิทสนมกับเขา พอว่ายน้ำเพื่อระบายอารมณ์เสร็จ เธอก็ได้ขึ้นมาจากน้ำ แต่ตอนนี้ไม่เห็นรชตอยู่ที่นี่แล้ว ไม่ใช่ไม่เห็นแค่เขา เธอยังไม่เห็นเพื่อนผู้หญิงของเขาคนนั้นด้วย ..หรือว่าพวกเขาจะไปด้วยกัน "เธอเคยเรียนว่ายน้ำมาเหรอ" ข้าวฟ่างถามทันทีที่น้ำหนาวเดินกลับมา "ก็เคยฝึกบ้าง" ขณะที่พูดเธอยังพยายามมองหาเขา เพราะคิดว่าอาจจะอยู่แถวนี้ แต่ก็ไม่เจอ "ฉันกลับก่อนนะ" หญิงสาวหยิบเอา

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD