ทำไมเธอจะไม่เสียดายความบริสุทธิ์ที่หวงแหนมาตลอด 20 ปี แต่เพราะข้าวฟ่างคิดไว้แล้วว่าผู้ชายคนนี้ คงเป็นเสาหลักให้กับเธอได้
"อ๊อย" มือเรียวเกาะชายร่างหนาไว้แน่นเมื่อตอนที่เขาเร่ง แต่พอใกล้จะเสร็จเขากลับหยุด หญิงสาวแอบแปลกใจเล็กน้อย เพราะเป็นแบบนี้หลายทีแล้ว
พอหยุดได้ครู่หนึ่ง เกียร์ก็เริ่มกระแทกใหม่ จังหวะแต่ละทีดูเหมือนมันไม่สม่ำเสมอ
"ทำอะไรของนาย" จะไม่ให้ถามก็อดไม่ได้แล้ว เพราะเหมือนเขาทำทีเล่นทีจริง
"เจ็บเหรอ" ชายหนุ่มหยุดถามอีกครั้ง และมือที่ค้ำยันไว้ก็ค่อยๆ หมดแรง จนโน้มตัวลงมาใกล้อีกฝ่าย
"เจ็บน่ะมันเจ็บอยู่แล้ว แต่นายช่วยตั้งใจทำหน่อยได้ไหม" ข้าวฟ่างแกพูดอะไรลงไปวะ ด้วยอารมณ์ก็เลยพลั้งปากพูดไป
"ก็ตั้งใจอยู่นี่ไง" เพราะเขาตั้งใจให้เสร็จนั่นแหละ ถึงยังพยายามอยู่ ถ้าไม่ตั้งใจป่านนี้เขาคงหยุดไปแล้ว
"แบบนี้เขาไม่ได้เรียกตั้งใจหรอก" หญิงสาวเริ่มเสียอารมณ์
"ก็มันเป็นตะคริวนี่" ใช่แล
