บทที่ 67

1216 Words

"ข้าวฟ่าง อาจารย์ให้มาตามไปพบ" ข้าวฟ่างที่กำลังนั่งซึมอยู่ เพราะเธอก็เห็นคลิปนั้นแล้วเหมือนกัน หญิงสาวลุกขึ้นแล้วเดินออกมาจากห้องโดยที่ไม่พูดไม่จา เพื่อนอีกสองคนก็รีบเดินตามมาเพราะเป็นห่วง "พวกเธอไม่ต้องไปหรอก" "พวกเราจะไปเป็นเพื่อน" "เราบอกไม่ต้องไปไง" ข้าวฟ่างกลัวว่าถ้าเพื่อนไปด้วยเธอจะอายยิ่งกว่าเดิม ห้องของอาจารย์ที่รับผิดชอบเรื่องนี้ "เราคงต้องได้ตามผู้ปกครองหนูแล้วล่ะ" จริงๆ แล้วทางมหาวิทยาลัยก็ไม่ค่อยได้มายุ่งเกี่ยวกับนักศึกษาเท่าไร เพราะมันไม่ใช่ระบบของประถมหรือมัธยมแล้ว แต่เรื่องนี้ถูกเผยแพร่ไปในเพจของมหาวิทยาลัย จะให้นิ่งดูดายก็ไม่ได้ "อาจารย์คุยกับข้าวได้โดยตรงเลยค่ะ" "หนูรู้ไหมว่าทำแบบนี้มันเสียชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยเรา" แล้วอาจารย์ก็ตำหนิข้าวฟ่างอีกหลายอย่างรวมทั้งให้รักนวลสงวนตัว "ผมเป็นคนทำ ทำไมต้องเรียกเธอมาต่อว่าด้วยครับ" เกียร์ไปหาเธอที่คณะ โชคดีที่ไปเจอน้ำหนา

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD