บทที่ 72

1196 Words

"เดี๋ยวข้าวจะไปส่งค่ะแม่" "หนูไม่ต้องไปส่งแม่หรอกลูก" "แม่ทนอีกหน่อยนะคะ ถ้าข้าวเรียนจบ ทุกอย่างมันคงจะดีขึ้นกว่านี้" "หนูไม่ต้องเป็นห่วงแม่หรอกนะ อยู่ที่นั้นแม่ก็ปลูกผักทำสวนผลไม้ไปส่งที่ตลาด ไม่ได้ลำบากอะไรเลย" แต่ถึงแม้นางจะไม่ลำบาก ก็ไม่เหลือพอที่จะส่งลูกเรียน ถ้าจะไปหาเงินที่อื่นก็เป็นห่วงลูกสาวที่อยู่กับคุณยาย ที่จริงเกียร์จะให้แม่ของเธอมาอยู่ที่นี่ด้วย แต่นางไม่มา นางให้เหตุผลว่าที่นั่นคือบ้านของแม่..ยายแท้ๆ ของข้าวฟ่าง นางไม่อยากจะทิ้งที่นั่นมา และที่แม่ของข้าวฟ่างไม่ให้ไปส่ง เพราะกลัวยายจะเห็น ก็เลยเลือกที่จะนั่งแท็กซี่กลับ เพราะเวลาออกมาส่งผักผลไม้ที่ตลาด นางก็นั่งแท็กซี่ประจำ ก็เลยจะไม่ผิดสังเกต "อย่าคิดมากนะ เราจะไปเยี่ยมท่านทุกวันหยุด" เขาทำได้แค่พูดปลอบใจเธอ ข้าวฟ่างพยักหน้าตอบเขา แต่สายตาก็ยังคงมองตามหลังแท็กซี่ไป กว่าทุกอย่างจะเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยง วันนี้เกีย

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD