"พาน้องกลับไปพักผ่อนเถอะ"
"ข้าวไม่ไปไหน ข้าวจะอยู่เฝ้าคุณยายค่ะ"
"จะอยู่เฝ้าทำไม ป้าก็อยู่ด้วย" วิภาดาหมายถึงแม่บ้านที่อยู่ข้างหน้าห้องฉุกเฉิน
"ข้าวจะอยู่เฝ้าคุณยาย" ประโยคนี้เธอหันไปพูดกับสามี เกียร์ก็เลยให้ทางโรงพยาบาลจัดเตรียมห้องพิเศษที่มีสองเตียงนอน เพราะเตียงหนึ่งจะเอาไว้ให้เธอได้นอนด้วย
และเพียงไม่นานวิภาดาก็ถูกย้ายมาที่ห้องพักฟื้น เพราะต้องได้นอนดูอาการก่อน
"แก่แล้วทำไมเดินเหินไม่ระวังเลย"
"แหมพูดเหมือนกับว่าฉันแก่คนเดียว" มันคือประโยคที่อัญชัญและวิภาดาพูดคุยกัน ส่วนที่เหลือตอนนี้นั่งเล่นอยู่อีกห้องด้านนอก ซึ่งแบ่งไว้สำหรับญาติคนป่วย
อยู่จนคิดว่าคุณนายวิภาดาปลอดภัยแล้วทุกคนก็เลยกลับ ส่วนงานเลี้ยงถูกยกเลิกตั้งแต่ตอนออกมาแล้ว
เช้าวันต่อมา..
"คุณยายเป็นอะไรไหม" แม่ของข้าวฟ่างรีบมาที่โรงพยาบาลเมื่อรู้ข่าว
"ท่านปลอดภัยแล้วค่ะ"
"ทำไมเมื่อคืนนี้หนูถึงไม่บอกแม่"
"ก็เป็นแบบนี้ไ
