สราวลีจำต้องสะกดกลั้นหยาดน้ำตาเอาไว้สุดกำลัง เมื่อมาร์ติเนซปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า
“วลี...”
เขารีบเดินเข้ามาหา จะคว้ามือเล็ก แต่สราวลีถอยหลังหนี และก็มีแสงแก้วเข้ามาขวางหน้าเอาไว้
“แสงแก้วหลีกไป”
“คุณมาร์ตไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องคุณหนูของแสงอีกแล้วค่ะ”
มาร์ติเนซหรี่ตาแคบมองแสงแก้วอย่างไม่พอใจ “เธอพูดอะไรของเธอ แสงแก้ว”
“แสงออกไปก่อน เดี๋ยววลีคุยกับพี่มาร์ตเอง”
“แต่...”
“วลีขอนะแสง”
เมื่อเป็นความต้องการของเจ้านาย ทำให้แสงแก้วต้องเดินออกไปอย่างเสียไม่ได้
สราวลีเงยหน้าขึ้นมองมาร์ติเนซ มองเขาผ่านม่านน้ำตา ก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเทา
“วลีจะหย่าให้ค่ะ”
“วลี?!”
“พี่มาร์ตต้องการเมื่อไหร่ บอกมาเลย วันนี้พรุ่งนี้ได้ยิ่งดี”
“ทำไมวลีพูดอย่างนั้นล่ะครับ” มาร์ติเนซถามอย่างร้อนใจ กรามแกร่งขบกันแน่น
“พี่มาร์ตจะได้ไปอยู่กับรวีบงกชเร็วๆ ไงคะ”
“วลี...”
“อย่าคิดว่าวลีโง่ อย่าคิดว่าวลีไม่รู้ว่า
