รวีบงกชเห็นเวลายังเหลืออีกครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงเวลานัด หล่อนจึงแวะมาหาน้องชายที่บ้านเสียก่อน ตั้งใจว่าจะมาถามเรื่องที่สั่งให้ทำ แต่กลับได้ยินอะไรบางอย่างที่แทบไม่เชื่อหูเสียก่อน
“งานนี้ไม่ยากเลยเพื่อน ลูกค้าของเราเดินได้ตั้งนานแล้ว แต่เธอแค่ไม่ยอมบอกคนอื่นเท่านั้นเอง” แทนไทกำลังคุยโทรศัพท์ข้ามประเทศอยู่กับเพื่อนสนิท
“อืม ขอบใจนะที่โทรมาถามข่าวคราว ถ้าว่างเมื่อไหร่จะบินไปเที่ยวหานายก็แล้วกัน โอเค บาย”
ชายหนุ่มกดตัดสายสนทนา หย่อนโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋ากางเกง หมุนตัวกลับหลัง ก่อนจะชะงักงันด้วยความตกใจ เมื่อเห็นรวีบงกชอยู่ตรงหน้า
“พี่รวี”
รวีบงกชระบายยิ้มเยือกเย็นให้น้องชายต่างมารดา “ทำไมต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้นด้วยล่ะแทน”
“เอ่อ...คือผม...”
“หรือว่ามีความลับกับพี่”
“ปละ เปล่าครับ” แทนไทจะเดินหนี แต่รวีบงกชกระชากแขนของน้องชายเอาไว้
“อยู่คุยกับพี่ก่อน”
“เอ่อ ผมต้องรีบไปทำกายภาพให้กับคุณ
