3 ใจจะขาด
“พาหยกกลับไปหาพี่กริชกับพี่บัวก่อนได้ไหมคะ” บุษบันลงทุนพูดดีๆเพราะๆ หลังจากที่ภาคภูมิวางเธอลงบนเตียงกว้างในห้องนอนที่บ้านของเขา โดยที่ตัวเขาเองยืนตัวเปล่าเปลือยแบบไม่อายเพดาน ผ้าม่าน หรือแม้แต่ผนังห้อง
“พรุ่งนี้ค่อยไป วันนี้พี่เหนื่อยอยากพักผ่อน”
“แต่หยกไม่ได้เจอพี่บัวนานแล้ว หยกอยากคุยกับพี่บัว”
“คุยเมื่อไรก็ได้หรอกน่า ไปอาบน้ำได้แล้ว”
“ไม่! “ เด็กหัวดื้อนั่งคุกเข่าเงยหน้ามองคนที่ยืนอยู่ข้างเตียง ภาคภูมิส่ายหน้ายิ้มๆ ก่อนยื่นมือไปดึงผ้าผืนใหญ่ที่พันกายเด็กสาวออก
“กรี๊ด! คนบ้า เอาคืนมานะ” บุษบันยื่นมือไปเพื่อหวังจะแย่งผ้าห่มจากมือชายหนุ่ม ภาคภูมิเลิกคิ้วยียวน เขาโยนผ้าทิ้งไปด้านหลังอย่างไม่ไยดี เด็กสาวรีบขยับตัวจะตามไปเอา หมายมาดว่าจะนำมาปิดบังร่างเปลือยของตนเอง หากแต่คนแขนยาวกว่ารวบกอดเอวบางไว้แน่น ร่างเล็กดิ้นขยุกขยิก จิกข่วนคนที่กอดรัดเธอไว้ด้วยความโมโห ทั้งด่าทอโวยวายเส
