บุษบัน6

946 Words

“อ๊อก! แค่กๆ” เด็กสาวเงยหน้าขึ้นทันทีเมื่อรู้สึกเหมือนจะอ้วก คนไม่เคยอมอะไรที่ใหญ่ไปกว่าอมยิ้มจูปาจุ๊บส์ไอจนหน้าแดงหน้าดำน่าสงสาร ภาคภูมิอ้าปากเหวอ จะต่อว่าก็สงสาร จะให้รอเธอทำใหม่อีกครั้งก็ดูจะไม่เป็นผลสำเร็จ โอย...จะบ้าตาย นี่เหรอยายเด็กที่ขู่ฟ่อๆว่าจะขมิบของผู้ชายให้ขาดสองท่อน นี่มันไก่อ่อนชัดๆ “มานี่!” ภาคภูมิจับคนที่ยังไอไม่หยุดนอนหงายแล้วคร่อมทับอย่างน่าหวาดเสียว บุษบันดิ้นรน ปากก็ต่อรองกับเขา ทั้งๆที่เธอยังไออยู่ “ไม่นะ แค่กๆ หยกทำได้ อย่าทำอะไรหยกนะ แค่กๆ หยกจะอมใหม่ แค่กๆๆ” “ไม่ต้องอมแล้วโว้ย รอไม่ไหวแล้ว แข็งจนจะระเบิดแล้วเนี่ย” “ไหนว่าจะไม่แทงหอย ไอ้แก่ตัณหากลับ คนสับปลับ แค่กๆ” “ปากดีนัก เดี๋ยวก็แทงจริงๆซะหรอก” ภาคภูมิจับสองมือของเด็กสาวขึ้นไปกดตรึงไว้บนศีรษะของเธอด้วยมือเดียว อีกมือหนึ่งจับต้นขาเนียนงอขึ้นหนึ่งข้าง กลีบสาวบานอ้าจนคนมองใจสั่นราวกับเด็กหนุ่มริรัก “อ๊าย! ไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD