เมี๊ยว ~
“มาไงเนี่ย”
ฉันพึมพำกับตัวเองพลางหิ้วแมวตัวสีขาวแต่อาบย้อมไปด้วยคราบเขม่าสีดำดูมอมแมมด้วยตากลมใสแจ๋วมองมาที่ฉันตาปริบๆ
“แถวนี้ไม่มีบ้านคนเดียวเอายังไงดีไม่เคยเลี้ยงด้วยแมวเด็กแบบนี้จะตายไหมนะ”คิดไม่ตกเลยที่บ้านฉันไม่ได้เลี้ยงสัตว์ปล่อยไว้ต้องโดนรถเหยียบแน่นอนหรือจะเอาไปเลี้ยงด้วยดี
“อยากไปด้วยไหม?”
เมี๊ยว ~
“โอเคไปด้วยกันเลิกมองด้วยสายตาแบบนั้นสักทีมันน่าสงสารนะ”ท่าทางออดอ้อนและน่าสงสารทำให้ฉันตัดใจไม่ลงเลยเอาขึ้นรถมาด้วยจนกระทั่งถึงบ้านก็อุ้มขึ้นห้องเลยด้วยความไม่เคยเลี้ยงสัตว์ฉันก็ไม่ได้เตรียมอะไรทั้งนั้น
ก๊อก ก๊อก
“ซินเข้าไปนะ” ไซซีเอ่ยบอกก่อนจะเปิดประตูเข้ามาใบหน้าสวยดูอิดโรยจนน่าเป็นห่วง
“พักผ่อนบ้างไหมเนี่ยทำไมหน้าดูไม่ดีเลย”ฉันรั้งแขนเรียวของไซซีให้ลงมานั่งบนเตียงสภาพเพื่อดูเหนื่อยล้ามาก
“เหนื่อยมากแกอยากจะเลิกทำแล้ว”ไซซีเอ่ยเสียงแผ่วก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงของฉั
