พาท ลูกหว้า
การลืมตาตื่นเพื่อพบกับเช้าวันใหม่มันช่างยากเย็นจริง ๆ ทั้งปวดหัวกับการดื่มจนเกินตัว ไหนจะปวดใจที่บอบช้ำจากเหตุการณ์เมื่อคืน
ตอนนี้แก้ไขอะไรไม่ได้ เรื่องของทอยคงต้องปล่อยให้มันผ่านไปให้เขาเป็นเพียงใครคนหนึ่งที่ผ่านเข้ามา
แต่เดี๋ยวนะ เมื่อคืนเมา แล้วมาอยู่ในห้องได้ไง เสื้อผ้าก็เปลี่ยนแล้ว แป๊บนะ คิด คิด คิด คิดสิ คิด คิด คิดเจอตี๋ใหญ่คนเลวหน้าลิฟต์
ฉันอยากเมามันก็เลยบอกว่าเดี๋ยวหาเหล้ามาให้ ไม่นานฉันก็ได้เมา กินเหมือนจะไม่มีวันพรุ่งนี้ จากนั้นก็จำอะไรไม่ได้เลย จำไม่ได้จริง ๆ ไม่รู้ว่าพูดอะไรไปบ้าง
ประจำเลยนะหว้า เมาทีไรรั่วทุกที
นี่ไงเหตุผลที่ไม่ชอบดื่ม
คิดไม่ออก พลิกตัวไปอีกฝั่งของที่นอน ทำให้เจอกับตี๋ใหญ่คนเลว มานอนในห้องฉันทำไมหรือเมื่อคืนฉันเสร็จมันอีกแล้วเหรอ ไม่นะ ตรงนั้นไม่รู้สึกอะไร ยังปกติดี
แล้วนี่มันจะยิ้มอะไรนักหนา
"เข้ามาทำไม ยิ้มส้นตีนไรนัก" หยาบคายกลบ
