"ไหวหรือเปล่า หยุดเรียนก่อนไหม แค่วันเดียวคงไม่เป็นอะไรหรอก" คนตัวสูงเดินเข้ามาสวมกอดคนตัวเล็กที่อยู่ในชุดนักศึกษาจากทางด้านหลัง พอนึกถึงสีหน้าและอาการของเธอเมื่อวานยิ่งทำให้เขารู้สึกหวั่นใจ อดเป็นห่วงไม่ได้
"ภิณดีขึ้นเยอะแล้ว ภิณไม่อยากขาดเรียน" ภิณสบสายตาคู่คมผ่านกระจกบานใหญ่ โดยที่มืออุ่นหนาลูบสัมผัสหน้าท้องของเธอแผ่วเบาผ่านชุดนักศึกษา
"ถ้าปวดอีกต้องรีบโทรบอกพี่เลยรู้ไหม"
"อืม" ภิณตอบรับเสียงในลำคอกลับหลังหันมาสวมกอดแนบใบหน้าไปกับอกกว้างอย่างออดอ้อน
มือหนาประคองกรอบหน้าสวยให้แหงนเงยขึ้นมาแล้วประทับจูบลงไปบนหน้าผากเนียนอย่างอ่อนโยนไล้มาที่จมูกโด่งเชิดสวย พวงแก้มใส และริมฝีปากเรียวนุ่มของเธออย่างช้าๆ ดูดเม้มริมฝีปากสีแดงระเรื่อนั้นเรียกเสียงครางในคำแสนหวาน มือหนาลูบไปตามสันคอขาว มืออีกข้างก็บีบคลึงที่ก้นงอนสวยผ่านเนื้อผ้าของกระโปรงพลีท ลิ้นอุ่นชื้นสอดแทรกเข้าไปหาความหวานในโพรงปากสวยห
