ประตูห้องถูกเปิดอีกครั้ง หลังจากที่สามีใจร้ายออกจากห้องไปนานพอสมควร ซึ่งฉันยังอยู่ในสภาพที่สามารถเรียกได้เต็มปากว่า ‘อนาจาร’
ฉันไม่ได้สนใจหันไปมองว่าใครเดินเข้ามา เพราะฉันมั่นใจว่าคนที่จะเดินเข้ามาในห้องนี้ได้ในเวลานี้ ต้องเป็นสามีของฉันคนเดียว
เหตุผลง่าย ๆ ที่สร้างความมั่นใจในเรื่องนี้ให้ฉันก็คือ ฉันโป๊เปลือย แขนโดนล็อคกุญแจที่ข้อมือไว้ด้านหลัง
สภาพมันไม่น่ามองสักนิด
เขาคงไม่บ้าถึงขั้นปล่อยให้ใครเข้ามาดูฉันแก้ผ้าหรอก
พรึบ!
ผ้าห่มถูกดึงมาคลุมร่างฉันไว้ สายตาที่เลื่อนลอยของฉันเหลือบเห็นคนที่เป็นคนคลุมให้
และฉันก็ต้องตกตะลึง ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เมื่อรูปพรรณสัณฐานของชายตรงหน้า บ่งบอกว่าไม่ใช่เขาคนนั้น คนที่ฉันมั่นอกมั่นใจ!
ฉันเริ่มทำตัวไม่ถูก เพราะคนที่เดินเข้ามาตอนนี้ เขาเห็นฉันในสภาพที่น่ารังเกียจ ซึ่งสภาพที่ฉันเป็นตอนนี้ ต้องเป็นสามีหรือเพื่อนที่สนิทเท่านั้นที่ควรเห็น
ซึ่งคนตรงหน้
