(เสือ: ทำไมต้องกอดกัน คุณรักมันเหรอ คุณรักมันรึเปล่าอ้าย) ผมกดส่งข้อความไปหาคนที่นั่งอยู่ข้างกาย ซึ่งตอนนี้เรากำลังนั่งอยู่ในรถ หลังจากทานข้าวที่ร้านอาหารกับไอ้หนุ่มหน้าหล่อเสร็จสิ้น
ซึ่งพอไปถึงร้านอาหาร ภรรยาของผมก็โผเข้าไปในอ้อมกอดของไอ้นั่นทันที ทีกับผมดันร้องไห้
แล้วไหนจะตักอาหาร พูดคุย หยอกล้ออะไรกันมากมายนั่นอีก ทำเหมือนผมไม่มีตัวตนซะงั้น
แต่ผมก็ต้องเก็บอารมณ์ ปั้นหน้ายิ้มทำเหมือนตนเองเป็นสามีใจกว้าง แม้จะรู้ว่าสายตาไอ้นั่นมันมองภรรยาผมนั้นสื่อความหมายพิเศษ
“คุณเป็นใบ้เหรอเสือ ถึงใช้การพิมพ์แทนการพูดคุย” แล้วเธอก็หันมาชักสีหน้าใส่ผมหลังจากที่เปิดอ่านข้อความ
แล้วคือผมกับเธอนั่งห่างกันเลยล่ะ เพราะผมไม่อยากให้เธออึดอัดที่ผมนั้นไปอยู่ใกล้จนเกินไป
ก็พอผมเห็นเธอร้องไห้ ผมก็ตีความหมายเอาเองว่าอดีตที่ผมลืมเลือน ผมอาจจะเคยทำร้ายเธออย่างหนักหน่วง จนเราสองคนอาจจะยากที่จะประสาน
แต่ที่เธอย
