คืนแห่งการทวงสิทธิ์

@ปัจจุบัน จูนรู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้าง ภาพทุกอย่างพร่ามัวไปหมด ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่เธอไม่คุ้นเคยทำให้ร่างกายอ่อนปวกเปียกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “อื้ออ ~ พี่เวย์ขา จูนเวียนหัวจังเลยคะ จูนขอตัวขึ้นไปนอนก่อนได้ไหมคะ” จูนพึมพำออกมาเสียงเบา ดวงตาพยายามปรือขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาที่ก้มลงมาใกล้ “เดี๋ยวพี่อุ้มขึ้นไปครับ...อย่าเพิ่งหลับนะเด็กดี” เวย์ มองใบหน้าหวานที่กำลังแดงก่ำอย่างหลงใหล รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปาก “แต่จูนไม่ไหวแล้ว จูนเหมือนจะเมา..ทรงตัวไม่อยู่เลยค่ะ...” จูนซบหน้าลงกับอกแกร่งของเขาอย่างหมดเรี่ยวแรง “รู้ครับ...เดี๋ยวขึ้นห้องก็ส่างเมาแล้ว” เวย์ อุ้มคนตัวเล็กขึ้นในท่าเจ้าสาวอย่างง่ายดาย ก่อนจะเดินขึ้นบันไดอย่างไม่เร่งรีบ ค่ำคืนนี้เป็นคืนพิเศษ ค่อยเป็นค่อยไป ไม่รีบ ไม่วู่วาม เพราะยังไงแล้วพวกเขาก็จะไม่มีวันยอมปล่อยให้คนเป็นน้องหลุดมือไปได้ง่ายๆ แน่ ความรู้สึกมั่นใจและรอคอย