"ไม่มีอะไรมากหรอก แค่เครื่องมันร้อนนิดหน่อย"
เขาโกหกคำโต แต่สายตาที่มองกรเต็มไปด้วยความหงุดหงิด
กรเอ่ยเสียงชัดเจน
"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว กูไปก่อนเจอกันที่บ้านพัก"
คีตะไม่พูดอะไรเพียงแค่พยักหน้าเบาๆ
อลินาเลือกที่จะ นั่งเงียบไปตลอดทาง ส่วนคีตะเองก็ไม่พูดอะไรอีก เขาขับรถของด้วยความเร็วที่สม่ำเสมอ ปล่อยให้ความเงียบงันทำหน้าที่ของมัน
ไม่นานนักก็มาถึงหน้าบ้านพักตากอากาศ สุดหรูริมทะเล ดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นมาเพื่อ การพักผ่อนอย่างแท้จริง
ทันทีที่คีตะจอดรถ ช่อตาล ก็รีบเดินตรงมาหาอลินาที่ ช่อตาลเดินมาหาอลินาที่รถ แล้วเอ่ยถามเบาๆ ด้วยความเป็นห่วง
"ยัยแอล... มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า? ตั้งแต่ฉันเห็นแกในรถคีตะเมื่อกี้ แกดูแปลกๆ ไปนะ"
อลินามองเพื่อนรัก แล้วฝืนยิ้ม พยายามซ่อนความปั่นป่วนทั้งหมด ส่ายหัวเบาๆ
"ไม่มีอะไรหรอกช่อ... แค่เหนื่อยๆ น่ะ"
🥀
ช่อตาลมองใบหน้าซีดเซียวของเพื่อนรัก ด้วยความกังวล ก
