โรงพยาบาล
"แล้วฉันจะมารับนะ ฉันขอไปอาบน้ำแล้วก็เคลียร์งานก่อน"
วายุเอ่ยขณะที่รถหรูหยุดลงตรงหน้าตึกโรงพยาบาล
“ได้ค่ะเฮีย ขอบคุณนะคะ”
ลิลินหันมายิ้มให้ ยิ้มบางๆที่ไม่ได้คิดอะไร แต่กลับดึงดูดสายตาของคนมองได้เป็นอย่างดี
“ยิ้มแบบนี้ เดี๋ยวก็โดนอีกหรอก”
เสียงเอ่ยหยอกล้อดังขึ้นพร้อมกับมือหนาที่เอื้อมมากุมคางเธอไว้ วายุโน้มใบหน้าลงใกล้อย่างไม่สนสายตาของบาสที่นั่งอยู่ด้านหน้า ปลายจมูกกดแนบกับริมฝีปากนุ่ม สูดกลิ่นหอมหวานจนเหมือนจะฝังมันลงไปในความทรงจำ ก่อนจะกดจูบลงไปจริง ๆอย่างแผ่วเบา
“อื้อ…”
เสียงอุทานหลุดออกมาจากลิลิน เธอรีบดันอกเขาเบาๆ แต่แรงผู้ชายอย่างเขาไม่ได้ขยับแม้แต่น้อย จูบยิ่งลึกขึ้นกว่าเดิมราวกับหิวโหยขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งที่เมื่อคืนเขาก็กินจนแทบไม่ได้หยุดพัก
เมื่อวายุถอนริมฝีปากออก สายตาคมดุดันยังคงจับจ้องเธอไม่วาง รอยยิ้มเอาแต่ใจผสมกับความจริงจังทำให้ลิลินใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ
