วันเสาร์...
ไอด้าที่บินกลับมาจากภูเก็ตด้วยเที่ยวบินแรกของวันก็รีบขับรถไปที่พัทยาทันที โดยไม่ใช้รถของทางโรงแรมอย่างที่เธอบอกกับอัศวินไว้ เธอไม่โทรหาเขาก่อนและไม่รับสายที่เขาโทรมาด้วย ทำเพียงแค่ส่งข้อความไปบอกว่าเธอกำลังเดินทาง ไม่สะดวกที่จะคุยตอนนี้ ที่เธอรีบเดินทางมาไม่ใช่ว่าไม่ไว้ใจอัศวิน เธอเชื่อใจชายหนุ่ม และอัศวินไม่เคยโกหกเธอไม่ว่าเรื่องอะไร แต่ที่รีบขนาดนี้ เพราะจะไปถามให้รู้เรื่อง...
"หึ... ถึงจะเชื่อใจ แต่ด้าก็ไม่ชอบให้ใครมาเข้าใกล้วินของด้าแบบนี้นะ คอยดูเถอะ ถ้าคำตอบที่ให้มาไม่ดีพอนะ เจอดีแน่วิน" ไอด้าขับรถไปก็บ่นอัศวินไปด้วย ยิ่งเธอคิดถึงรูปพวกนั้น เธอก็ยิ่งไม่ชอบใจและรู้สึกหวิวในใจแปลก ๆ เหมือนคนที่กำลังจะโดนแย่งคนรักไป
"คนรักเหรอ... หรือที่เราไม่ชอบใจอยู่นี่ เพราะเรารักวินเหรอ" ไอด้าคิดไป ก็พูดกับตัวเองไปอย่างไม่แน่ใจ
"แต่ก็คงรักแหละเนอะ แต่ยังไม่บอกให้ได้ใจหรอก ชิ~"
ไม่นา
