บทส่งท้าย
หลังจากแยกออกมาจากพริบพราววาเลนก็ได้เริ่มแผนการของเขาที่วางเอาไว้ นั่นคือการบอกความจริงที่เกิดขึ้นกับพ่อของพริบพราว แต่เพราะโรคหัวใจที่พ่อของเธอกำลังรักษาตัวอยู่นั้นทำให้เขาไม่สามารถผลีผลามบอกไปตามตรงได้ และตอนนี้เขาก็คิดว่าคงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมแล้วที่จะบอกความจริง เพื่อให้เรื่องราวสามารถดำเนินต่อไปได้
วาเลนเดินเข้ามาหาพ่อของพริบพราวด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม เขาทำการตรวจเช็กอาการป่วยตามหน้าที่ ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้เยี่ยมไข้สร้างความประหลาดใจให้กับดนัยไม่น้อย
“คุณหมอมีธุระอะไรรึเปล่าครับ”
“ผมมีเรื่องอยากบอกน่ะครับ”
“คุณหมอพูดได้เลยครับ เกี่ยวกับอากาศป่วยของผมรึเปล่า”
“ไม่ใช่ครับ เกี่ยวกับลูกสาวของคุณ”
“พราวเป็นอะไรเหรอครับคุณหมอ!” สัญชาตญาณความเป็นพ่อทันทีที่ได้ยินชื่อลูกสาวตัวเองก็ตื่นตระหนกในทันที
“ไม่เป็นได้เป็นอะไรครับ แต่ผมอยากมาบอกคุณพ่อว่า…”
“เมื่อกี้คุณหมอเรียกผม
