ท้องฟ้าสีครามเบื้องหน้าสวยงามอย่างเช่นทุกวันที่ผ่านเลยมา กลิ่นหอมของดอกไม้นานาพันธุ์ก็เช่นกัน มันหอมจรุงใจ และสวยงามไร้ที่ติ แต่สิ่งที่กล่าวมานานกลับไม่อาจจะทำให้หัวใจอันบอบช้ำของหล่อนคลายความทุกข์ทรมานได้เลย ในหัวของหล่อน ในสมองของหล่อน ยังคงคิดถึงจามีลตลอดเวลา
มือเล็กยกขึ้นกุมหน้าท้องที่ยังแบนเรียบไม่ต่างไปจากเดิมเอาไว้ น้ำตาทะลักออกมาเป็นสายธารา
ลูก...
ใช่ หล่อนกำลังตั้งครรภ์ เด็กในท้องคนนี้คือสายเลือดสูงส่งของจามีล องค์รัชทายาทรูปงามแห่งซาเรีย แต่ลูกของหล่อนไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้เห็นหน้าบิดาของตนเอง เพราะหากเดาไม่ผิด ตอนนี้จามีลคงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับองค์หญิงคาฟิลาไปแล้ว
หญิงสาวร่ำไห้ด้วยความปวดร้าวทรมาน นึกถึงวันที่ตัวเองเป็นลมในอุทยาน และเมื่อฟื้นขึ้นมาหมอหลวงที่องค์สุลต่านลูฟาสทรงเมตตาให้มาตรวจรักษาถึงที่พักก็บอกว่าหล่อนกำลังท้อง
กลีบปากอิ่มสั่นระริกเมื่อก้อนสะอื้นดุนดันจะเล็
