กอบโกยจากพี่ให้พอ2

สี่ทุ่มคืนนั้นสมิติเปิดประตูห้องเข้ามา เขาเห็นอาหารบนโต๊ะเย็นชืดส่วนคนทำหลับอยู่บนโซฟา สเต็กสองจานยังอยู่ดีแปลว่ากฤติกายังไม่ได้ทานมื้อเย็น วันนี้ไม่ใช่วันประจำที่เขาจะมาค้างด้วย แต่ที่เขาบอกไว้ว่าจะมาเพราะอยากมาฉลองที่เธอสอบเสร็จ ชายหนุ่มไม่ได้ปลุกเธอ แต่เขาถอดเสื้อนอกวางพาดบนพนักโซฟาอีกตัว พับแขนเสื้อเชิ้ตสีขาวจนถึงข้อศอกหยิบจานสเต็กอุ่นในไมโครเวฟทีละจาน เสียงกุกกักนั้นทำให้คนที่หลับอยู่รู้สึกตัวตื่น “พี่มาแล้วเหรอคะ ทำไมไม่ปลุกไก่” เธอลุกมาหาเขา “พี่เห็นเราหลับเลยไม่อยากปลุก ทีหลังถ้าพี่มาช้าไม่ต้องรอนะ กินก่อนได้เลยแล้ววันนี้สอบเป็นไง” เขาพูดพลางยกจานมาวางที่โต๊ะ เมื่อเธอทำท่าจะช่วยเขาจึงรีบพูดต่อ “ไม่ต้องหรอก ไก่เป็นคนทำแล้วพี่ช่วยอุ่นดีกว่าไปนั่งรอเถอะ” กฤติกานั่งรอตามที่เขาบอก เธอทำตัวเป็นเด็กดีสำหรับเขามาตลอด ไม่ว่าจะอยู่ด้วยกันเพราะอะไรแต่เธอก็อยากให้ความสัมพันธ์ของเธอกับเขาเป็นไปด้วยดี “ก็ดีค่ะ ทำข้อสอบได้ไม่น่ามีปัญหาอะไร” เธอมั่นใจด้วยซ้ำว่าเธอต้องได้คะแนนท็อปของรุ่นแต่ไม่ได้พูดออกไป “ก็ดีแล้วไก่อยากทำงานที่ไหน ทำที่ไปฝึกงานไหม” เขาหมายถึงบริษัทของเขาเองที่เธอเคยไปฝึกงานในเทอมก่อน แต่หญิงสาวส่ายหน้าทันที ที่นั่นมีทั้งมารดาและน้องสาวของเขา แม้ว่าต่อหน้าคนอื่นสมิติปฎิบัติต่อเธอเหมือนคนไม่รู้จัก แต่ดูเหมือนว่าครอบครัวของเขาจะรู้ว่าเธอเป็นใคร และเธอก็รับรู้ดีว่าน้องสาวของเขาไม่ชอบเธอแบบมากๆ “ไม่ดีกว่าค่ะ ไก่อยากหางานทำเองก่อน” เธอปฏิเสธ สมิติไม่แปลกใจเด็กจบใหม่บางคนไฟแรงอยากหางานด้วยความสามารถของตัวเองมีเยอะ เขาจึงไม่ว่าอะไร ทั้งสองทานอาหารด้วยกันเงียบๆ สมิติทานมาแล้วเขาจึงทานน้อยกว่าปกติ กฤติกามองแล้วถาม “วันนี้ไก่ทำไม่ถูกปากเหรอคะ” "เปล่า อร่อยเหมือนเดิมแต่พี่ทานมาแล้วน่ะ ไก่ทานเถอะ” เขาอธิบายแค่นั้น ไม่ได้พูดต่อว่าวันนี้มารดาขอให้เขาไปส่งที่โรงแรมที่ท่านนัดเพื่อนไว้ พอไปถึงเพื่อนแม่พาลูกสาวมาด้วยเขาถูกขอให้ร่วมโต๊ะทานอาหาร สมิติไม่อยากหักหน้าแม่ต่อหน้าคนอื่นเขาจึงมาสายและไม่มีเวลาโทรบอกกฤติกา กฤติกาหน้าหมองลงนิดหน่อยก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ สมิติลุกขึ้นไปหยิบเสื้อนอกล้วงเอาซองในนั้นมาส่งให้เธอ “ของขวัญวันเรียนจบ ถ้าไก่อยากทำงานกับพี่บอกได้ตลอดเวลานะ” เขาเป็นทายาทเจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างขนาดใหญ่ ดำเนินการครบวงจรตั้งแต่สร้างบ้านอยู่อาศัยจนถึงสถานีรถไฟฟ้า ในฐานะลูกชายคนโต ครอบครัวของสมิติเตรียมผลักดันเขาให้รับตำแหน่งประธานแทนบิดาในอีกไม่เกินห้าปีข้างหน้า กฤติการับซองนั้นมาเธอเดาได้ว่าคงเป็นเช็คเงินสดแบบที่เขามักจะให้ในโอกาสพิเศษแบบทุกคราว แต่วันนี้เธอต้องตกใจเมื่อเห็นจำนวนตัวเลขในนั้น “สิบล้าน ทำไมเยอะขนาดนี้ค่ะ” “ไม่เยอะหรอก ไก่อยู่กับพี่มาตั้งสี่ปีแค่นี้ทำไมพี่จะให้เมียไม่ได้” เขาพูดแล้วชะงักแต่ไม่ได้แก้คำพูดอะไร คนฟังใจฟูกับคำว่า 'เมีย' สมิติไม่เคยเรียกเธอด้วยคำนี้ตลอดเวลาที่อยู่กันมา แต่ความดีใจของเธอก็หายไปเมื่อเขามองเวลาหยิบเสื้อมาพาดบนแขนทำท่าเหมือนจะออกไปไหน “พี่กลับก่อนนะไก่” “คืนนี้ไม่นอนนี่เหรอคะ” สมิติส่ายหน้า “พรุ่งนี้พี่ต้องไปต่างจังหวัดแต่เช้า ส่วนคืนวันเสาร์ต่อจากนี้พี่คงไม่ได้สักสองสามเสาร์นะ ถ้าไก่อยากจะไปเที่ยวไหนกับเพื่อนก็ไม่ต้องกังวลไปได้เลย” เขาพูดแล้วไม่ได้รอฟังว่าเธอจะว่าอย่างไรเปิดประตูออกไปไม่หันกลับมามองเธอ คืนนั้นเธอร้องไห้จนหลับ และสมิติไม่ได้มาหาเธอในวันเสาร์ต่อๆ มาตามที่เขาพูดจริง