เขาไม่ได้คาดหวังว่าพ่อจะหายโกรธกับเรื่องนั้น แค่เพียงพ่อแม่เอ็นดูลี่ลี่กับเหม่ยอิงสักหน่อยก็เพียงพอแล้ว
ในช่วงเวลาที่เขาออกไปทำงานเสี่ยงชีวิต อย่างน้อยก็เบาใจได้ว่าลูกและภรรยาไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่กันตามลำพัง หรือหากวันใดที่เขาไม่กลับมาลี่ลี่จะยังมีปู่และย่าที่เอ็นดูเธออยู่เช่นกัน
ทันทีที่นายพลเสิ่นเต๋อลงมาจากชั้นสอง การสนทนาที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้าพลันหยุดชะงัก ระหว่างพ่อลูกไม่ได้มีบทสนทนาใดเกิดขึ้น ขณะกู้เหม่ยอิงทำความเคารพพ่อสามี เสิ่นเต๋อเพียงเหลือบมองลูกสะใภ้และพยักหน้าเล็กน้อยเท่านั้น ก่อนจะเดินไปนั่งยังเก้าอี้ที่เตรียมไว้สำหรับพิธีมงคลในเช้านี้
คุณนายใหญ่เสิ่นเห็นเช่นนั้นจึงยิ้มออกมาอย่างมีความสุข พลางจูงมือลูกชายและลูกสะใภ้ให้เดินไปพร้อมกัน เธอทิ้งกายนั่งลงยังเก้าอี้อีกตัวซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสามีนัก ตรงหน้าเป็นลูกชายและลูกสะใภ้คนใหม่ที่ยืนรอน้ำชาอยู่
กู้เหม่ยอิงรู้สึกมึนงงกับบรรยากาศที
