ในเช้าวันนี้แน่นอนว่าผ้าผูกผมที่พึ่งได้รับมาจากคุณน้าถูกหยิบมาใช้งานอย่างไม่ต้องสงสัย คุณหนูเสิ่นเลี่ยงลี่ตื่นเช้ากว่าทุกวันเพื่อเลือกสีชุดที่จะสวมใส่ในวันนี้ให้เข้ากับสีของผ้าผูกผมที่พึ่งได้รับมา
นี่เป็นของขวัญพบหน้าที่คุณน้าให้มา และยังเป็นสิ่งที่เธอชอบมากจริง ๆต่อไปคงจะต้องติดมันไว้บนผมแบบนี้ทุกวันเสียแล้ว
“คุณน้าลงไปหรือยังคะพี่ถิงถิง?”เสียงใสของเด็กหญิงเอ่ยถามพี่เลี้ยงเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเช้านี้เธอมัวแต่เลือกสีชุดจนลืมทำหน้าที่ของตนเอง
“ยังนะคะ อีกเดี๋ยวคงลงไป แต่ว่าแขนคุณนายหายแล้วนี่คะ”พี่เลี้ยงอย่างถิงถิงมีหรือจะรู้ไม่ทันเจ้านายตัวน้อย
ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาคุณหนูคอยไปช่วยเหลือคุณนายจนเคยชิน พอวันนี้คุณนายหายดีแล้ว หากไม่เตือนก็คงวิ่งไปห้องคุณนายหลังจากแต่งตัวเสร็จเช่นทุกวันเป็นแน่
คุณหนูเสิ่นยิ้มแหยทันทีที่นึกขึ้นได้ เธอลืมข้อนี้ไปเสียสนิทเลย ฉะนั้นแล้วเช้าวันนี้จึงไม่ได้เร่ง
