หนึ่งเดือนต่อมา แสงไฟคริสตัลบนเพดานสะท้อนกับแก้วไวน์และภาชนะเงินบนโต๊ะอาหารยาวภายในห้องโถงใหญ่ของเรือนกลางตระกูล วิรงคพิทักษ์ยามเย็น บรรยากาศรอบโต๊ะเต็มไปด้วยเงาที่ซ้อนทับกัน ไม่ใช่แค่เงาของโคมไฟ แต่คือเงาของความลับ ความบาดหมาง และกฎเกณฑ์ที่สืบทอดกันมาหลายชั่วคน
บนโต๊ะมีคนครบทั้งรุ่นเล็ก รุ่นใหญ่ รุ่นสะใภ้ และเหล่าหลานชายที่ต่างก็มีชื่อเสียงลือไปทั้งเชียงใหม่ วันนี้ไม่ใช่การทานอาหารธรรมดา แต่เป็นเสมือน “สนามสอบ” ที่ทุกคำพูดและทุกท่าทีจะถูกบันทึกลงไปในสมุดบัญชีของตระกูล
เสียงช้อนกระทบถ้วยซุปเบา ๆ ดังขึ้น ก่อนที่ คุณหญิงวรรณา ผู้เป็นใหญ่ที่สุดของโต๊ะจะเอ่ยปาก เปิดบทสนทนาด้วยน้ำเสียงที่แม้จะนุ่มแต่ทรงอำนาจจนทุกคนต้องเงียบฟัง “คุณปราบ แผนโครงการพลังงานสะอาดที่หลานทำมานำเสนอย่าเมื่อวาน ย่าพอใจมากทีเดียว ย่าตั้งตารออยู่ว่าเมื่อไรจะเริ่มเดินหน้าอย่างจริงจัง”
คุณปราบที่นั่งข้างแม่เล็กภัทรา สีหน
