5 ไฟแห่งปรารถนา

แสงไฟสลัวจากโคมระย้าในคอนโดหรูของคุณปราบสะท้อนเงาร่างของเขมจิราบนผนังกระจกบานใหญ่ เธอยืนหน้าต่าง มองเมืองเชียงใหม่ยามค่ำคืน มือกำแก้วไวน์แน่น ชุดเดรสสีดำรัดรูปแนบเนื้อเผยส่วนโค้งทุกสัดส่วน คุณปราบยืนด้านหลัง มือล้วงกระเป๋า ถือแก้ววิสกี้ที่น้ำแข็งละลายจนหยดน้ำเกาะขอบ ดวงตาเขาจับจ้องเธอราวกับสัตว์ร้าย เขมจิราหันมามอง ดวงตาเร่าร้อนท้าทาย เธอวางแก้วลง เสียงแก้วกระทบโต๊ะดังกริ๊ก แล้วก้าวเข้าใกล้เขา หน้าอกแทบสัมผัสอกกว้างของเขา คุณปราบวางแก้วลง ก้าวประชิด ลมหายใจร้อนผ่าวปะทะใบหน้าเธอ ไม่ต้องพูดอะไร เขมจิราจิกเสื้อเชิ้ตของเขา ดึงลงมาจูบ ริมฝีปากปะทะกันดิบเถื่อน ลิ้นพันกันอย่างหิวกระหาย เสียงครางในลำคอของเธอดังขึ้นเมื่อเขาบีบสะโพกเธอแน่นผ่านชุดเดรส มือของเธอฉีกกระดุมเสื้อเขาออก เผยกล้ามเนื้อตึงแน่นสีน้ำผึ้ง คุณปราบผลักเธอลงบนโซฟาหนังสีดำ ร่างเธอเอนลงบนเบาะนุ่ม เขาคร่อมร่าง ฉีกชุดเดรสของเธอขาด เสียงผ้าดังแคว่ก เผยผิวเนียนและกางเกงในลูกไม้สีดำ เขมจิราจ้องเขาด้วยสายตาหิวโหย มือจิกไหล่เขาแน่น เขาก้มลงกัดซอกคอเธอ ฟันครูดผิวจนเกิดรอยแดง “อ๊ะ!” เขมจิราร้อง ตัวโก่ง มือขยำผมด้านหลังเขา ดึงให้เขากัดแรงขึ้น ริมฝีปากของเขาลงไปครอบครองยอดอก ลิ้นหมุนวนจนเธอครางดัง “อ๊า…!” มือของเขาล้วงลงไปยังจุดที่เปียกชื้น ปลดกางเกงในลูกไม้ออกในพริบตา เขมจิรายกขาแยกออก มือยื่นไปจับส่วนที่แข็งขึงของเขา ลูบไล้จนเขาครางในลำคอ “เขม…” เสียงเขาแหบพร่า เขาถอนตัวขึ้น ถอดกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เผยความแข็งแกร่งที่พร้อมครอบครอง ไม่ต้องรอ เขาดันตัวเองเข้าไปในร่างเธอ แรงและหนักหน่วง “อ๊า…!” เขมจิราร้อง ร่างโก่งรับ มือจิกไหล่เขาจนเล็บฝังลงในผิว เขาครางทุ้ม เริ่มขยับจังหวะเร็วและดุดัน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสลับกับเสียงครางของเธอที่ดังก้องในห้อง เขมจิราจิกผมเขา ดึงเขาลงมาจูบ ลิ้นพันกันจนแทบขาดหายใจ เขายกขาเธอข้างหนึ่งพาดไหล่ กระแทกเข้าไปลึกยิ่งขึ้น “อ๊ะ!” เธอร้อง ร่างสั่นสะท้านทุกครั้งที่เขารุกล้ำ มือของเขาบีบสะโพกเธอแน่น ควบคุมจังหวะให้หนักหน่วงขึ้น เขาดึงเธอขึ้นมานั่งคร่อมตัก มือกดสะโพกเธอให้เคลื่อนไหวตามเขา เขมจิราขยับสะโพกอย่างเร่าร้อน มือจิกผมเขา ดึงให้จูบลึกขึ้น เสียงครางของทั้งคู่ดังสลับกัน “อ๊า…ปราบ!” เธอร้องเมื่อเขากระแทกขึ้นแรง ๆ โซฟาส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดตามจังหวะ ร่างกายของทั้งคู่เคลื่อนไหวเร็วขึ้น ดิบเถื่อนขึ้น จนถึงจุดสูงสุด เขมจิราร้องดัง ร่างสั่นเทา มือจิกไหล่เขาจนเกิดรอยแดง คุณปราบครางตาม ร่างเกร็งเมื่อถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน เขากอดเธอแน่น ฝังใบหน้าที่ซอกคอของเธอ ลมหายใจหนักหน่วงของทั้งคู่ดังในความเงียบ แสงไฟจากเมืองเชียงใหม่ยามค่ำคืนลอดผ่านผ้าม่านบางในห้องนอนของคุณปราบ สะท้อนเงาร่างสองร่างที่ยังคงแนบชิดกันบนโซฟาหนัง ร่างกายของเขมจิราและคุณปราบเปียกชุ่มเหงื่อ ลมหายใจยังหนักหน่วงจากรอบแรกที่เพิ่งจบลง แต่ดวงตาของทั้งคู่ยังลุกโชนด้วยความหิวโหยที่ไม่เคยดับ เขมจิราหลับตา หน้าอกกระเพื่อมเมื่อสูดหายใจลึก ผิวเนียนของเธอแดงระเรื่อจากรอยจูบและรอยฟันที่คุณปราบฝากไว้ เธอเงยหน้าขึ้น สายตาท้าทายปะทะกับดวงตาดุดันของเขา “อะไร คิดว่าฉันพอแล้วงั้นเหรอ?” เสียงเธอแหบพร่า แฝงด้วยการยั่วเย้า คุณปราบยิ้มมุมปาก เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังในลำคอราวกับสัตว์ป่า “คุณน่ะ ยังไกลจากคำว่าพอ” เขาคว้าแขนเธอ ดึงร่างบางนั้นขึ้นจากโซฟาด้วยแรงกระชาก แล้วอุ้มเธอพาดบ่าเหมือนเหยื่อที่พร้อมจะถูกฉีกทึ้ง เขมจิราสะดุ้ง ครางเบา ๆ “อ๊ะ!” มือตีที่หลังเขาเบา ๆ แต่ร่างกายของเธอกลับสั่นด้วยความตื่นเต้น เขาพาเธอไปยังเตียงขนาดใหญ่ในห้องนอน ผ้าปูสีดำยับย่นเมื่อเขาขว้างร่างของเธอลงอย่างไม่ปราณี เขมจิราเด้งตัวบนฟูก มองเขาด้วยสายตาที่ทั้งท้าทายและยอมจำนน ผมสีดำกระจายบนหมอน ผิวเนียนของเธอเปลือยเปล่า สะโพกโค้งงอนราวกับร้องเรียกเขา คุณปราบถลกกางเกงของตัวเองที่หลุดลงครึ่งหนึ่งออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างกายกำยำที่ยังคงแข็งขึงด้วยความต้องการ “อย่ามองแบบนั้น เดี๋ยวผมกลืนคุณทั้งเป็น” เขากระซิบ เสียงแหบหนักเต็มไปด้วยความหิวกระหาย เขาคร่อมร่างเธอ มือข้างหนึ่งจับข้อมือทั้งสองของเธอกดลงบนเตียงเหนือศีรษะ อีกมือเลื่อนลงไปบีบที่ต้นขาของเธอ แยกขาออกกว้างอย่างไม่มีการยั้ง “กลืนสิ ฉันอยากให้นายกินฉันไปทั้งตัวเลย” เขมจิราท้า เสียงสั่นด้วยความเร่าร้อน เธอโก่งสะโพกขึ้นเล็กน้อย ราวกับยั่วให้เขาทำในสิ่งที่ทั้งคู่รู้ว่าจะเกิดขึ้น ไม่ต้องรอคำอนุญาต คุณปราบก้มลงกัดที่ซอกคอของเธอแรง ๆ จนเกิดรอยแดงเข้ม “อ๊า...!” เขมจิราร้อง ตัวโก่ง มือที่ถูกกดไว้ดิ้นขลุกขลัก แต่ยิ่งเขาใช้แรง เธอยิ่งครางดังขึ้น “ปราบ ทำเลย!” เสียงเธอเหมือนคำสั่งผสมคำอ้อนวอน เขาดันตัวเองเข้าไปในร่างของเธอด้วยแรงกระแทกที่หนักหน่วงและดิบเถื่อน “อ๊ะ!” เขมจิราร้องลั่น ร่างสั่นสะท้านเมื่อเขารุกล้ำลึกถึงแก่น มือของเขายังกดข้อมือเธอไว้แน่น ขณะที่อีกมือบีบสะโพกของเธอจนเกิดรอยนิ้ว เขเริ่มขยับจังหวะเร็วและแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น สลับกับเสียงครางที่หลุดออกจากปากของทั้งคู่ “เขม…คุณแน่นจนผมบ้า” เขาครางในลำคอ เสียงทุ้มสั่นสะเทือน ขยับสะโพกกระแทกเข้าไปหนักขึ้นเรื่อย ๆ เตียงส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดตามจังหวะดุดัน เขมจิราหลับตาแน่น ครางไม่หยุด “อ๊า...ปราบ แรงกว่านี้!” เธอร้องขอ ร่างโก่งรับทุกการเคลื่อนไหว มือที่ถูกปล่อยจากพันธนาการยกขึ้นจิกที่หลังเขา เล็บฝังลงในผิวจนเกิดรอยแดงยาว เขาดึงร่างของเธอให้พลิกคว่ำ คุกเข่าบนเตียง มือกดที่เอวของเธอให้โก่งสะโพกขึ้น เขมจิราจิกผ้าปูแน่น ครางลั่นเมื่อเขาดันตัวเองเข้าไปจากด้านหลัง “อ๊ะ!” เสียงของเธอแหบพร่า ร่างสั่นเมื่อเขากระแทกแรง ๆ มือข้างหนึ่งของเขาคว้าผมยาวของเธอดึงเบา ๆ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้น “ชอบแบบนี้ใช่มั้ย?” เขากระซิบข้างหู เสียงดิบหยาบเต็มไปด้วยความครอบครอง “ใช่…อ๊า…อย่าหยุด!” เขมจิราร้อง มือยื่นไปจับขอบเตียงเพื่อยันตัวไว้ สะโพกของเธอขยับสวนทุกจังหวะที่เขากระแทกเข้ามา เสียงครางของทั้งคู่ดังก้องในห้องผสมกับเสียงเตียงที่ดังเอี๊ยดราวกับจะพัง เขาดึงเธอให้ลุกขึ้น มือกดที่หน้าท้องแบนราบของเธอให้แนบชิดกับอกเขา ริมฝีปากของเขากัดที่ไหล่ของเธอ ขณะที่มืออีกข้างเลื่อนลงไปยังจุดที่เปียกชื้น ลูบไล้อย่างหนักหน่วงจนเธอร้องลั่น “ปราบ…อ๊า!” ร่างของเธอสั่นเทา ใกล้ถึงจุดสูงสุด “ยัง…ยังไม่ให้คุณเสร็จง่าย ๆ” เขากระซิบ ก่อนพลิกร่างเธอให้นอนหงายอีกครั้ง ขาของเธอถูกยกพาดไหล่ของเขา เขาดันตัวเองเข้าไปลึกสุดขอบ “อ๊ะ! ปราบ” เขมจิราร้อง ร่างโก่งสูง มือจิกผ้าปูจนยับย่น เขขยับเร็วและแรงขึ้น จนร่างกายของทั้งคู่เปียกชุ่มเหงื่อ “ปราบ…ฉัน…อ๊า!” เขมจิราร้องลั่นเมื่อถึงจุดสูงสุด ร่างสั่นสะท้านอย่างรุนแรง มือจิกที่แขนของเขาแน่นจนเกิดรอยเล็บ คุณปราบครางตาม เสียงทุ้มหนักดังในลำคอเมื่อเขาถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน ร่างเกร็งแน่น ก่อนจะทรุดลงกอดร่างของเธอไว้ ทั้งคู่หอบหายใจ ลมหายใจหนักหน่วงดังสลับกันในความเงียบ เหงื่อหยดลงบนผ้าปูสีดำ เขมจิราหลับตา หน้าอกกระเพื่อม รอยแดงจากรอยจูบและรอยฟันเต็มไปทั่วร่าง คุณปราบฝังใบหน้าที่ซอกคอของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวยังคงกระทบผิว “ยังไม่จบ…ใช่มั้ย?” เขมจิรากระซิบ เสียงแหบพร่ายั่วเย้า มือเลื่อนลงไปลูบไล้ส่วนที่ยังแข็งขขึงของเขา คุณปราบยิ้มดิบ มือคว้าข้อมือเธอกดลงบนเตียง “คุณนี่มัน อันตรายเกินไป” เขากระซิบ ก่อนก้มลงจูบเธออีกครั้ง ไฟในตัวทั้งคู่ยังไม่ดับ และค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกล แสงไฟจากเมืองเชียงใหม่ส่องลอดผ้าม่านบาง สะท้อนร่างกายเปียกชุ่มเหงื่อของเขมจิราและคุณปราบบนเตียงผ้าปูสีดำที่ยับย่นจากการเคลื่อนไหวอันดุเดือดเมื่อครู่ ลมหายใจหนักหน่วงของทั้งคู่ยังดังสลับกันในความเงียบ ห้องนอนเต็มไปด้วยกลิ่นของเหงื่อ ความปรารถนา และความทรงจำเก่าที่ถูกปลุกให้ลุกโชนอีกครั้ง เขมจิรานอนหงาย ผมสีดำกระจายบนหมอน ผิวเนียนแดงระเรื่อจากรอยจูบ รอยฟัน และรอยนิ้วที่คุณปราบฝากไว้ คุณปราบนอนข้าง ๆ ฝังใบหน้าที่ซอกคอของเธอ มือข้างหนึ่งยังกุมเอวเธอแน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไป เขมจิราหลับตา หน้าอกกระเพื่อมตามจังหวะหายใจที่เริ่มสงบลง เธอยกมือขึ้นลูบไล้ผมด้านหลังของเขา นิ้วสั่นเล็กน้อยจากความเหนื่อยล้าและอารมณ์ที่ยังค้างคา “ยังไม่จบ ใช่มั้ย?” เธอกระซิบ เสียงแหบพร่ายั่วเย้า มือเลื่อนลงไปสัมผัสส่วนที่ยังแข็งขึงของเขา ลูบไล้ช้า ๆ จนเขาสูดหายใจเฮือก คุณปราบยิ้มดิบ ดวงตาดุดันลุกโชนด้วยไฟที่ยังไม่มอด มือของเขาคว้าข้อมือเธอกดลงบนเตียง “คุณนี่…อันตรายเกินไป เขม” เขากระซิบ เสียงทุ้มหนักเต็มไปด้วยความหิวโหย เขาก้มลงจูบเธออีกครั้ง ริมฝีปากบดขยี้อย่างเร่าร้อน ลิ้นสอดเข้าไปพันกันจนเขมจิราครางในลำคอ “อ๊ะ…” ไม่รอให้เธอตั้งตัว เขาดึงร่างของเธอให้ลุกขึ้นนั่งคร่อมบนตักของเขา มือกดที่สะโพกของเธอให้แนบชิด มืออีกข้างเลื่อนขึ้นจับที่ต้นคอ ดึงหน้าเธอเข้ามาใกล้ “ขยับสิ” เขาสั่ง เสียงดิบหยาบราวกับคำสั่งที่ไม่อาจขัดขืน เขมจิรายิ้มมุมปาก สายตาท้าทาย เธอเริ่มขยับสะโพกช้า ๆ หมุนวนในจังหวะที่ยั่วเย้า ร่างของเธอแน่นและร้อนรุ่มจนเขาครางออกมา “บ้าเอ๊ย คุณกำลังฆ่าผม” “ดี…ตายไปพร้อมกันเลยมั้ย?” เธอตอบ เสียงแหบพร่าพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เธอเร่งจังหวะ ขยับสะโพกเร็วขึ้น แรงขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นสลับกับเสียงครางของทั้งคู่ “อ๊า…!” เขมจิราร้อง มือจิกที่ไหล่เขา เล็บฝังลงในผิวจนเกิดรอยแดงยาว คุณปราบกัดฟัน มือบีบสะโพกเธอแน่น ช่วยควบคุมจังหวะให้หนักหน่วงยิ่งขึ้น เขาดึงเธอลงนอนหงายอีกครั้ง ขายาวของเธอถูกยกขึ้นพาดไหล่ทั้งสองข้าง เขาดันตัวเองเข้าไปลึกสุดขอบ “อ๊ะ…ปราบ!” เขมจิราร้องลั่น ร่างโก่งสูง มือจิกผ้าปูจนยับย่น เขาขยับจังหวะเร็วและดิบเถื่อน เสียงเตียงดังเอี๊ยดอ๊าดราวกับจะพัง มือของเขาลูบไล้จากหน้าท้องแบนราบไปยังยอดอก ลิ้นครอบครองส่วนที่ไวต่อความรู้สึกจนเธอครางไม่หยุด “อ๊า…เร็วอีกหน่อยสิ ปราบ” “เงียบ แล้วรับไป” เขากระซิบดิบ ๆ ก่อนเร่งจังหวะกระแทกหนักขึ้น ลมหายใจของเขาหนักหน่วง ผสมกับเสียงครางทุ้มในลำคอ เขมจิราโก่งคอ ครางลั่นเมื่อร่างกายของเธอสั่นสะท้านใกล้ถึงจุดสูงสุด “ปราบ…อ๊า…!” เธอร้อง มือยื่นไปจิกแขนเขาแน่นจนเกิดรอยเล็บ เขาดึงร่างของเธอให้พลิกคว่ำอีกครั้ง คุกเข่าบนเตียง มือกดที่เอวของเธอให้โก่งสะโพกสูง เขาดันตัวเองเข้าไปจากด้านหลังด้วยแรงที่หนักหน่วง “อ๊ะ…!” เขมจิราร้อง หน้าแนบหมอน มือจิกผ้าปูแน่นจนข้อนิ้วขาว เขาคว้าผมยาวของเธอดึงเบา ๆ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้น “ชอบมั้ยแบบนี้?” เขากระซิบข้างหู เสียงหยาบโลนเต็มไปด้วยความครอบครอง “อ๊า…ใช่…อย่าหยุด!” เธอร้องตอบ สะโพกขยับสวนทุกจังหวะที่เขากระแทกเข้ามา ร่างกายของทั้งคู่เปียกชุ่มเหงื่อ ผิวของเขมจิราเต็มไปด้วยรอยแดงจากรอยจูบและรอยนิ้ว เขาเร่งจังหวะเร็วขึ้น แรงขึ้น จนห้องทั้งห้องเต็มไปด้วยเสียงครางและเสียงเตียงที่ดังสนั่น “เขม…คุณ…บ้าเอ๊ย!” เขาครางเมื่อถึงจุดสูงสุด ร่างเกร็งแน่น มือบีบสะโพกเธอจนเกิดรอย เขมจิราร้องลั่นพร้อมกัน ร่างสั่นสะท้านอย่างรุนแรง มือจิกหมอนแน่นจนแทบขาด เธอทรุดลงบนเตียง หอบหายใจหนักหน่วง คุณปราบตามลงมา กอดร่างของเธอจากด้านหลัง ลมหายใจร้อนผ่าวของเขากระทบซอกคอของเธอ ทั้งคู่นอนนิ่งอยู่ในอ้อมกอดที่แนบแน่น เหงื่อหยดลงบนผ้าปู ร่างกายของเขมจิราเต็มไปด้วยรอยแห่งความเร่าร้อนที่เขาเพิ่งฝากไว้ เธอหอบหายใจ มือลูบไล้หน้าอกเขาเบา ๆ ราวกับยังไม่หายจากอารมณ์ “นายนี่…มันเกินไปจริง ๆ” เธอกระซิบ เสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า คุณปราบหัวเราะในลำคอ มือลูบไล้เส้นผมเปียกชื้นของเธอ “เกินไป? คุณเองก็ไม่ต่างกันนะ เขมจิรา” เขากระซิบ ก่อนฝังจูบลงบนไหล่ของเธอ รอยฟันจาง ๆ ปรากฏบนผิวเนียน เขมจิรายิ้มมุมปาก สายตายังคงเร่าร้อน “ถ้านายกล้าเริ่มอีกรอบ ระวังไว้เลย ฉันได้ตายที่นี่แน่ ๆ” เธอพูด แววตาท้าทาย แต่ร่างกายของเธอกลับอ่อนนุ่มในอ้อมกอดเขา เขาก้มลงจูบเธออีกครั้ง ริมฝีปากนุ่มนวลแต่หนักแน่น “แต่ผมพร้อมเสี่ยงนะ ลองดูไหม” เขากระซิบ มือเลื่อนลงไปบีบสะโพกเธอเบา ๆ ทั้งคู่มองหน้ากันในความเงียบ แสงไฟจากเมืองส่องเข้ามา สะท้อนร่างกายที่แนบชิดกันบนเตียง ไม่มีคำพูดมากมาย ไม่มีความจำเป็น เพราะร่างกายของทั้งคู่ได้พูดทุกอย่างแทนแล้ว ค่ำคืนนี้สิ้นสุดลงด้วยความเงียบที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยจางหาย แม้เวลาจะผ่านไปกว่าสิบปี