ทองหล่อ 01:28 น.
เสียงเครื่องยนต์ต่ำ ๆ ดังแทรกเข้ามาท่ามกลางความเงียบของทางเข้าโรงแรมหรู รถเบนซ์สีดำสนิทแล่นเข้าจอดตรงหน้าประตูแบบไม่มีการแจ้งล่วงหน้า
ประตูฝั่งคนขับเปิดออกอย่างรวดเร็ว ชายในชุดเสื้อโปโลสีกรมท่า กางเกงยีนสีซีด ก้าวลงมาด้วยจังหวะเฉียบขาด ใบหน้าคมเข้มมีแผลจาง ๆ บนโหนกแก้มขวา ดวงตาคมลึกปราดมองรอบบริเวณเพียงชั่ววินาทีก่อนจะเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์
พันตรีเขมชาติ เทวานฤเบศร์ ชูบัตรข้าราชการขึ้นอย่างรวดเร็ว “เขมจิรา เทวานฤเบศร์ พักอยู่ห้องไหน” น้ำเสียงเรียบ ราบต่ำ ไม่เย็นชา แต่เด็ดขาดพอให้พนักงานลืมหายใจ
อีกไม่ถึงสามนาทีต่อมา เขยิบเท้าขึ้นลิฟต์ตัวเดียวกับที่น้องสาวใช้เมื่อครู่ แผ่นหลังตั้งตรงของเขาเหมือนนักรบที่อยู่ในโหมดพร้อมสู้รบเต็มรูปแบบ แม้ในมือนั้นจะไม่มีอาวุธอะไรเลย
หน้าห้อง 2314 เสียงเคาะประตูสามครั้ง สั้น ชัด และแม่นยำ
“พี่ชาติ…” เสียงจากในห้องดังลอดออกมาเบา ๆ
“เปิดใ
