“ตั้งใจเอาไว้ว่าจะทำยังไง” ไอยาถามหลังจากที่ฉันเล่าเรื่องราวบางส่วนให้ฟัง เล่าเฉพาะส่วนที่สำคัญต่อตัวฉัน ฉันไม่ได้เล่าพาดพิงไปถึงเขา
ไม่ได้บอกด้วยว่าเขาคือใคร เนื่องจากมันคือข้อตกลงระหว่างเรา ฉันก็ควรรักษาสัญญา
“การโตมาแบบพ่อเลี้ยงเดี่ยวแม่เลี้ยงเดี่ยว มันไม่ได้ดีเลยเว้ย ฉันที่เจอแบบนั้น ไม่ได้รู้สึกพอใจเลย คนอื่นอาจจะรู้สึกว่าโอเคไม่ขาด แต่ฉัน... ฉันขาด ฉันขาดแม่ ฉันขาดพ่อที่ไม่เลี้ยงดู ไม่ดูแลเอาใจใส่ ย่าที่เลี้ยงก็ไม่ได้รักฉัน สิ่งเดียวที่ฉันมีก็คือรวินท์ฝาแฝดของฉัน เราต่างเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดให้กันและกัน ถ้าไม่มีรวินท์ ฉันคงอยู่มาไม่ถึงทุกวันนี้”
“แกอย่าตัดพ้อขนาดนั้นสิบัว แกยังมีฉัน มีไอยา เราเป็นครอบครัวกันได้นะ” เอลลี่ยื่นมือมากุมมือฉัน
“อยากเอาออกเหรอ” ไอยาถามเสียงเรียบ ใบหน้าเธอเรียบนิ่ง
“เขาอยู่ในท้องฉัน เขาเป็นเลือดเป็นเนื้อของฉัน บอกตามตรงว่าฉันอยากเก็บไว้ แต่ฉันกลัวว่
