“เธอคือไอยาสินะ” หญิงอายุประมาณหกสิบกว่าเอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
“สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้ตามมารยาท
“นั่งสิ”
“ขอบคุณค่ะ” แล้วก็นั่งลงตามที่หญิงคนนี้ต้องการ
“เธอรู้จักฉันไหม”
“ทราบค่ะ”
“ในเมื่อรู้จักฉัน ฉันเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน”
“ค่ะ”
“ระหว่างเธอกับลูกชายของฉันเป็นอะไรกัน”
“เป็นเพียงแค่คนรู้จักกันค่ะ”
“แค่นั้นเหรอ”
“ค่ะ”
“ถ้าเป็นเพียงแค่นั้นจริง ๆ ทำไมลูกชายของฉันถึงไม่ยอมแต่งงานสักที”
“ไม่ทราบค่ะ” มาถามฉันได้ไง ฉันจะรู้เหรอ
“ถ้าเธอไม่ทราบแล้วใครจะทราบ”
“คุณเอสค่ะ” ก็ต้องเจ้าตัวอยู่แล้วที่รู้ ไปถามลูกชายตัวเองซะก็จบ จะมาถามฉันทำไม ฉันไม่ได้มีอิทธิพลต่อเขาขนาดนั้น ไม่ได้สั่งห้ามให้เขาแต่งงานสักหน่อย
“นี่ลูกชายของฉันหลงอะไรเธอกันนะ”
“...”
“หรือเธอทำของใส่เขาเหรอ”
“นอกจากใต้หว่างขาหนูก็ไม่มีของอะไรค่ะ”
“น่าเกลียด เธอนี่มันน่าเกลียดจริง ๆ”
“หนูเพียงแค่พูดความจริงค่ะ และค
