วันนี้ฉันเปิดร้าน คุณธีร์ไปรับน้องปัทม์ที่บ้านของคุณแม่ ฉันไม่ได้ไปด้วยเนื่องจากปิดร้านมาหลายวัน จะปิดอีกก็กลัวลูกค้าจะหาย ค้าขายไม่ควรเปิด ๆ ปิด ๆ เพราะไม่ได้มีแค่ร้านเรา ร้านอื่นก็มี หากลูกค้าหายไปเข้าร้านอื่นแล้วติดใจ ถึงตอนนั้นกิจการของฉันคงจะย่ำแย่
ซึ่งคุณธีร์เขาก็บอกว่าต่อให้เจ๊งก็ไม่เป็นไร ฉันอยู่บ้านเฉย ๆ เขาก็เลี้ยงฉันได้ ฉันจึงย้อนเขาทันที ‘เรากลับมาอยู่ด้วยกัน ใช้ชีวิตด้วยกัน แต่ว่าบัวจะไม่กลับไปเป็นเด็กเลี้ยงของพี่ และจะไม่อยู่ในกรงทองของพี่ เราอยู่ด้วยกันน่ะใช่ แต่พี่ก็ต้องให้อิสระในการใช้ชีวิตของบัวด้วยนะคะ’
เขาก็เหมือนจะไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่นัก แต่ก็รับฟังฉันมากขึ้น ก็แน่ล่ะฉันแนบคำพูดไปอีกว่า ‘อย่าลืมนะคะก่อนหน้านี้พี่เป็นอีกคน เมื่อบัวยอมให้โอกาสเรื่องของเราพี่จะมาควบคุมบัวไม่ได้นะ’
‘หนูพูดมาซะเยอะแยะพี่ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย พี่แค่พูดด้วยความหวังว่าถ้าร้านไปต่อไม่ไหวก็ไม่เ
