หลายเดือนต่อมา
“นี่แกตกหลุมรักเด็กหรือเปล่าบัว” เอลลี่ตั้งท่าสงสัย ไม่ใช่ตั้งท่าสิ สงสัยไปแล้ว
“อะไรของแกเอลลี่”
“ก็ไอยาบอกฉันว่าแกส่งลูกป้าบุ้งเรียน”
“ใช่ ทำไม”
“อยากกินเด็กเหรอจ๊ะ”
“กินเด็กอะไร ฉันแค่ให้โอกาสน้อง”
“คำพูดดูดี ฉันทำบ้างดีกว่า”
“ฉันไม่ได้คิดไปทาง 18+ แบบแก”
“แต่เท่าที่เห็นน้องคนนี้ติดใจแกน่าดูเลย”
“พูดไปเรื่อย”
“ก็ขนาดว่าสอบติดแล้ว เรียนก็ไกล แต่วันหยุดก็ยังกลับมาบ้าน มาช่วยทำงานช่วยเลี้ยงน้องปัทม์”
“พื้นฐานเขาเป็นเด็กดี แต่ช่วงวัยรุ่นเจอปัญหาหาทางแก้ไม่ถูกก็เลยเดินทางผิด เมื่อทุกอย่างเข้าที่เข้าทางด้วยความที่เขาเป็นเด็กดีเขาก็ยังคงเป็นเด็กดี ฉันไม่ได้มองคนผิดนะ”
“เรื่องนั้นก็อาจจะใช่ เพราะนี่ผ่านมาหนึ่งปีแล้ว พ่อหนุ่มคนนั้นก็ตั้งใจเรียน แต่ในความตั้งใจเหมือนว่าจะอยากทำให้แกดีใจนะ”
“แกอย่ามาชง”
“ไม่ชงก็เข้มอยู่แล้ว”
“แกน่ะเลิกแซวได้แล้ว ไปเที่ยวมาสนุกไหม”
“
